RAINBOW ISLANDS

Μιας και έκανα την παρουσίαση του φοβερού Bubble Bobble, ήταν αδύνατον να αφήσω απ' έξω το καταπληκτικό του sequel. Το Rainbow Islands δημιουργήθηκε κι' αυτό απο τη μαμά Taito. Πρόκειται για ένα απο τα πιο διασκεδαστικά και πιο πολύχρωμα platform games που βγήκαν ποτέ.
Αυτό, μαζί με το Bubble Bobble, το New Zealand Story και το Super Wonderboy, είναι για μένα προσωπικά μερικά από τα καλύτερα platforms!
Θυμάμαι στον ST μου το είχα λιώσει με τις ώρες (στον οποίο το conversion ήταν εξαιρετικό!) καθώς δεν το είχα παίξει ποτέ στα ουφάδικα (μέχρι που ήρθε το MAME).

ΤΙΤΛΟΣ: Rainbow Islands: The Story of Bubble Bobble II
ΕΙΔΟΣ: Arcade Platform
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Taito
ΕΤΟΣ: 1987

ΤΟ STORY:
Σπάζοντας την κατάρα στο Bubble Bobble, ο Bub και ο Bob έγιναν και πάλι τα χαριτωμένα αγοράκια που ήταν πάντα. Αυτή την φορά στα Νησιά του Ουράνιου Τόξου, έχουν εγκατασταθεί διάφοροι κακοί και το καθένα απο αυτά έχει τη δική του ιστορία (π.χ. το νησί με τους στρατιώτες, το νησί του Δράκουλα κλπ). Σκοπός σας είναι να ανέβετε μέχρι την κορυφή της πίστας και να εξοντώσετε όλα τα κακά πλάσματα με όπλο σας ...... ουράνια τόξα!

TΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ:
Πραγματική διασκέδαση! Χτυπώντας τα άλλα sprites με τα τόξα σας, παίρνετε bonus και power ups (π.χ. τριπλο rainbow ή το γνωστό απο το Bubble Bobble...παπουτσάκι) που σας βοηθάνε στο έργο σας. Στο τέλος του κάθε επιπέδου, θα πρέπει να αντιμετωπίσετε και έναν "μεγάλο κακό" για να πάρετε και extra bonus. Προσοχή όμως! ΜΗΝ πέφτετε κάτω πάλι γιατί ο χρόνος μετράει και μόλις λήξει, το νησί αρχίζει και καταποντίζεται απο νερό, το οποίο στο τέλος θα σας πνίξει. Θέλει σβελτάδα λοιπόν.
Τι να πω για αυτά τα πολύχρωμα και χαριτωμένα graphics? 8192 χρώματα είχε το coin-op στην οθόνη. Πέραν όμως απο το coin-op, τα conversions βγήκαν απίστευτα, ανεξαρτήτως πλατφόρμας! Sprites παντού, μουσικούλα που έχει πλάκα και φυσικά ατελείωτη δράση με πληθώρα ηχητικών εφέ. Φοβερό game απο τα νιάτα μας.

Η ARCADE VERSION:


Και ένα βιντεάκι από διάφορες version του παιχνιδιού, με gameplay του 1 λεπτού για το κάθε μηχάνημα:


Και ένα βιντεάκι από διάφορες version του παιχνιδιού, με gameplay του 1 λεπτού για το κάθε μηχάνημα:


Δεν χρειάζεται να ξαναπώ "Βρείτε τρόπο να το ξαναπαίξετε" καθώς είμαι σίγουρος ότι όλοι έχετε κάπου αυτό το παιχνιδάκι.

Keep on gaming dudes

Μακράν το νούμερο ένα αγαπημένο μου παιχνίδι ever. Μέχρι σήμερα παίζω στο mame συχνά πυκνά. Συμπληρώνωντας όλα τα διαμάντια και βγάζοντας και τα 7 νησιά, μετά βίας φτάνω στον μεγάλο κακό του 8ου νησιού. Κατά την γνώμη μου τα τελευταία 3 νησιά (δηλαδή το 8, το 9 και το 10) είναι απάνθρωπα. Δεν το παρατάω όμως. Επίσης εντύπωση μου κάνει πως το coin op είχε 8192 χρώματα. Τόσο μεγάλη διαφορά είχε το arcade με το mame; Στο mame τα χρώματα μετριούνται ένα ένα.

telonio έγραψε: Μακράν το νούμερο ένα αγαπημένο μου παιχνίδι ever. Μέχρι σήμερα παίζω στο mame συχνά πυκνά. Συμπληρώνωντας όλα τα διαμάντια και βγάζοντας και τα 7 νησιά, μετά βίας φτάνω στον μεγάλο κακό του 8ου νησιού. Κατά την γνώμη μου τα τελευταία 3 νησιά (δηλαδή το 8, το 9 και το 10) είναι απάνθρωπα. Δεν το παρατάω όμως. Επίσης εντύπωση μου κάνει πως το coin op είχε 8192 χρώματα. Τόσο μεγάλη διαφορά είχε το arcade με το mame; Στο mame τα χρώματα μετριούνται ένα ένα.

MAME και coin-op είναι το ίδιο πράγμα! Όταν λένε 8192 χρώματα, πιάνουν και τις αποχρώσεις.

Εθιστικό παιχνιδάκι που έκανε πολύ κόσμο να χάσει δεκάρικα στα arcade!!!
Αν και όταν είχε πρωτοβγεί δεν με είχε ενθουσιάσει... :blush:
Επίσης απ' ότι είδα δεν είχε κυκλοφορήσει ποτέ για MSX2, κρίμα γιατί το μηχάνημα ήταν δυνατό και τώρα θα είχαμε δύο καλές εκδόσεις για τα home και όχι μόνο αυτή του C64...

Ένσταση στο video όπου παρουσιάζεται για τον Spectrum η 48Κ έκδοση και όχι η 128Κ που είχε in game music όπως και όλες οι υπόλοιπες!!! Ωστόσο στο game play δεν υστερεί καμιάς είναι το ίδιο διασκεδαστικό όπως και στο arcade!!!

Στο CPC το γεμίσανε χρώματα και το gameplay πήγε περίπατο... γιατί??? Έκαναν μια σωστή δουλειά και στο τέλος την πετάξαν από το παράθυρο!!!

Τέλος πάντων ο Παναγιώτης να είναι καλά να διαβάζουμε κι άλλα reviews!!!

Είναι απο τα αγαπημένα μου παιχνίδια

Προσωπικά το τελείωσα πρόσφατα στο mame με cheats! Aκόμα και έτσι το καταχάρηκα!

Για άλλη μια φορά τα λόγια είναι περριτά το έχω λιώσει στην amiga απλά ΤΕΛΕΙΟ!!!!!!

Επικο παιχνιδι και πραγματικα η θα το μισησει καποιος η θα το λατρεψει.Αρκετα δυσκολο και απειρες μπουνιες αν ξεχνουσα καποιο διαμαντι.Συμφωνω με το telonio για το οτι τα 3 τελευταια νησια ειναι δυσκολα αλλα με λιγη προπονηση γεινονται πολυ ευκολα.

Παιδιά το rainbow islands αν και φαίνεται πολύ παιδικό παιχνίδι ήταν ιδιαίτερα εθιστικό.
Στα ουράνια τόξα μπορούσες να περπατήσεις ή να τα ρίξεις πέφτοντας πάνω τους διαλύοντας και τα "κακά" πλασματάκια που καθόντουσαν πάνω τους ή βρίσκονταν από κάτω. Θυμάμαι μπορούσες να δημιουργήσεις εως τρία ουράνια τόξα στην σειρά για να χτυπήσεις τα ¨κακά¨ πλασματάκια.
Η μουσική επένδυση ήταν γιορτινή ακόμα και όταν έχανες. Και υπήρχε μια κλιμάκωση στην ταχύτητα του παιχνιδιού που δενόταν με την μουσική μελωδία. Επίσης σε κάθε πίστα σκοπός ήταν να ανέβεις σιγά σιγά πάνω πάνω όπου αντιμετώπιζες το μεγάλο ¨κακό¨ που δεν ήταν και τόσο κακός (καμιά αραχνούλα ).
Τα δε bonus ήταν όμορφα διαμαντάκια και δωράκια . Όλα αυτά μαζί δέναν σε έναν εξαιρετικά καλό gameplay. Μάλιστα θυμάμαι ότι ένα ξένο περιοδικό που ήταν υπερβολικά αυστηρό με τις βαθμολογήσεις στα παιχνίδια (φανταστείτε ότι ήταν πολύ σπάνιο να δώσει πάνω από 80%, ενώ πολύ γνωστά σοβαρά παιχνίδια παίρναν κάτω από 75%), είχε δώσει στο "RAINBOW ISLANDS" νομίζω 98% (lol). Βέβαια οι αναγνώστες τους επικρίναν για αυτό..
Αυτό το παιχνίδι τα έχει όλα, bonus, suspens, ανταμοιβή, αγωνία, αίσθηση πληρότητας μετά από κάθε πίστα. Θυμάμαι ήταν από τα πιο ευχάριστα διαλείμματα μεταξύ του διαβάσματος που είχα εκείνη την εποχή (ήμουν γυμνάσιο). Σε όσους δεν τους γεμίζει το μάτι, αρκεί να το δοκιμάσουν σε έναν simulator.

Amigauser79 έγραψε: Παιδιά το rainbow islands αν και φαίνεται πολύ παιδικό παιχνίδι ήταν ιδιαίτερα εθιστικό.
Στα ουράνια τόξα μπορούσες να περπατήσεις ή να τα ρίξεις πέφτοντας πάνω τους διαλύοντας και τα "κακά" πλασματάκια που καθόντουσαν πάνω τους ή βρίσκονταν από κάτω. Θυμάμαι μπορούσες να δημιουργήσεις εως τρία ουράνια τόξα στην σειρά για να χτυπήσεις τα ¨κακά¨ πλασματάκια.
Η μουσική επένδυση ήταν γιορτινή ακόμα και όταν έχανες. Και υπήρχε μια κλιμάκωση στην ταχύτητα του παιχνιδιού που δενόταν με την μουσική μελωδία. Επίσης σε κάθε πίστα σκοπός ήταν να ανέβεις σιγά σιγά πάνω πάνω όπου αντιμετώπιζες το μεγάλο ¨κακό¨ που δεν ήταν και τόσο κακός (καμιά αραχνούλα ).
Τα δε bonus ήταν όμορφα διαμαντάκια και δωράκια . Όλα αυτά μαζί δέναν σε έναν εξαιρετικά καλό gameplay. Μάλιστα θυμάμαι ότι ένα ξένο περιοδικό που ήταν υπερβολικά αυστηρό με τις βαθμολογήσεις στα παιχνίδια (φανταστείτε ότι ήταν πολύ σπάνιο να δώσει πάνω από 80%, ενώ πολύ γνωστά σοβαρά παιχνίδια παίρναν κάτω από 75%), είχε δώσει στο "RAINBOW ISLANDS" νομίζω 98% (lol). Βέβαια οι αναγνώστες τους επικρίναν για αυτό..
Αυτό το παιχνίδι τα έχει όλα, bonus, suspens, ανταμοιβή, αγωνία, αίσθηση πληρότητας μετά από κάθε πίστα. Θυμάμαι ήταν από τα πιο ευχάριστα διαλείμματα μεταξύ του διαβάσματος που είχα εκείνη την εποχή (ήμουν γυμνάσιο). Σε όσους δεν τους γεμίζει το μάτι, αρκεί να το δοκιμάσουν σε έναν simulator.

Πέστα πέστα καλά τα λές παιχνιδάρα όποιος δέν το δοκίμασε μπορεί ακόμα να το χαρεί.