Μια ιστορία μακρινή...

Πως κυλάει τόσο γρήγορα ο χρόνος!
Θυμάμαι σαν εχθές που το 1985, μαζί με τον αδελφό μου, θέλαμε να ασχοληθούμε με τους υπολογιστές.
Είχαμε το Atari 2600 από το Δεκέμβριο του 1983, αλλά δε μας ικανοποιούσε πια και θέλαμε κάτι πιο δυνατό
για να μας συγκινήσει. Είχαμε δει σε μια βιτρίνα μαγαζιού στην Κυψέλη το ZX Spectrum και από διαφημίσεις
τo Atari 400 και 800. Γνωρίζαμε ότι το Atari 520 ST ήταν πάνω από τις οικονομικές μας δυνατότητες και
κατευθυνόμασταν προς έναν 8-μπιτο υπολογιστή. Αλλά ποιον;
Θέλαμε να μάθουμε περισσότερα για αυτόν τον κόσμο των υπολογιστών, οπότε η πρώτη μας σκέψη ήταν
να αγοράσουμε ένα περιοδικό σχετικά με αυτόν.

Το Σεπτέμβριο του '85, Αφού ξεκίνησα το σχολείο για τη Β λυκείου και μαζί για πρώτη φορά το φροντιστήριο,
είπα με τον αδελφό μου ότι ήρθε και η εποχή να ψάξουμε για υπολογιστή. Η πρώτη κίνηση ήταν να αγοράσουμε το πιο
δημοφιλές περιοδικό στο χώρο αυτό, το PIXEL!

Ήταν το τεύχος 15, του Οκτωβρίου 1985 και έτσι ξεκίνησε το ταξίδι στον κόσμο των 8bit και των 16bit της πληροφορικής!



Η φωτογραφία είναι από το τεύχος που έχει σκανάρει ο Νίκος (nkary) και υπάρχει μαζί με όλα τα τεύχη του περιοδικού PIXEL
(και με άφθονο ακόμη υλικό από περιοδικά και βιβλία) στο site του greekrcm.gr/
Ευχαριστούμε πολύ Νίκο για αυτή την τεράστια προσπάθεια που έχεις κάνει και για το υλικό που μας έχεις προσφέρει!

Κάποια στιγμή, όταν ο δικός μου Commodore 64 "κλείσει" τα 40 χρόνια στα μέσα Δεκεμβρίου, θα ανεβάσω φωτογραφία και από το δικό μου τεύχος!

Σαν σήμερα στις 16/12/1985, ο αδερφός μου κι εγώ αγοράσαμε τον Commodore 64!!! Δεν το πιστεύω ότι πέρασαν 40 χρόνια από τότε...
Πήγα στο πατρικό και ''ξέθαψα" το μηχάνημα από το σημείο που το έχω φυλάξει.




Τελευταία φορά ποy είδε πάλι έξω τον κόσμο ήταν στην επέτειο των 35 χρόνων!!!



Πρώτο παιχνίδι που του φόρτωσα όταν το αγόρασα ήταν το Fighter Pilot της Digital Integration.



Ήθελα να βγάλω φωτογραφία μαζί με τον Commodore 64 και δύο τεύχη του Pixel, του Οκτωβρίου και του Δεκεμβρίου 1985,
αλλά αυτά και αν ήθελαν κανονικό σκάψιμο για να ξεθαφτούν!!!

Στην επόμενη ευκαιρία, θα σας τα παρουσιάσω, ελπίζω!

Ωραίες αναμνήσεις! Να είσαστε γεροί κι εσείς και το κομοντοράκι για άλλα 40 χρόνια!!!
Τελικά όλοι εμείς της σειράς των seventies στην πραγματικότητα δεν ασχολούμαστε με ρετρό υπολογιστές, απλώς δεν σταματήσαμε ποτέ να χρησιμοποιούμε τα πρώτα μας μηχανήματα, χαχαχα! Το "ρετρό" είναι για τους νέους, που δεν τα γνώρισαν στην εποχή τους!

Η αλήθεια είναι ότι οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς είναι χαραγμένες στα μυαλά μας, με ανέμελες στιγμές θαλπωρής στα σπίτια μας ως παιδιά που τότε μοιραζόμασταν αυτό το εξωτικό και για πολλούς τότε περιθωριακό χόμπι, "σπασίκλων"! Όλοι μας έχουμε αντίστοιχες εμπειρίες και εγώ είχα την τύχη να το κάνω σε διαφορετικές περιόδους και με σπέκτρουμ και με άμστραντ και με αμίγκα... C64 δεν είχα πάρει στην εποχή του...τον αγόρασα το 2010 με προτροπή του συγχωρεμένου του Δημήτρη και δεν το μετάνιωσα! Πλέον η κατοχή αυτών των μηχανημάτων δεν συνεπάγεται παιχνίδι ρεκόρ και αγωνίες...απλά νοσταλγία συνεπάγεται...Έχω πιάσει πολλές φορές τον εαυτό μου να κατεβαίνει στο playroom και να βάζει κάποιο ρετρομηχάνημα να παίζει μόνο και μόνο για να ακούσω την μουσική παιχνιδιών ρεμβάζοντας νοσταλγικά σε εποχές που πέρασαν ανεπιστρεπτί...Όμως αυτός είναι ο ρόλος τους πλέον...να μας κάνουν να παίρνουμε μια δόση νοσταλγίας μερικών λεπτών , ένα χαμόγελο που να γεμίζει μπαταρίες ώστε να την παλεύουμε με τις δυσκολίες τις καθημερινότητας... Όπως και να έχει καλή χρονιά σε όλους σας!!!!