Topic-icon Παιχνιδάκια για άταχτα παιδάκια (άρθρο Phoenix)

  • Maddog
  • Το Άβαταρ του/της Maddog Συντάκτης θέματος
  • Retro Gamer
  • Retro Gamer
Περισσότερα
30/12/2012 15:12 - 30/12/2012 15:13 #5383 από Maddog
Το παρόν άρθρο μου δημοσιεύτηκε στο fanzine Phoenix τεύχος 9 του retromaniax.gr.
Το αναδημοσιεύω εδώ, καθώς αρκετοί δεν είστε μέλη εκεί. Ελπίζω να σας αρέσει. :)

Παιχνιδάκια...για άτακτα παιδάκια!

Σήμερα είναι εξαιρετικά διαδεδομένα και μέρος του mainstream, τα παιχνίδια με μεγάλες δόσεις σπλατεριάς, σεξ, υβρεολογίου κλπ «ατάκτων» δραστηριοτήτων, σε βαθμό που ουδείς πλέον εντυπωσιάζεται από την ύπαρξη τους. Δεν μπορούμε να πούμε όμως ότι συνέβαινε το ίδιο με τα home micros στην δεκαετία του 80. Τα πράγματα τότε ήταν σαφώς πιό αθώα και πολύ σπάνια τα παιχνίδια παρουσίαζαν ή ενθάρρυναν τέτοια φαινόμενα. Όπως κάθε κανόνας όμως, έτσι και αυτός έχει τις εξαιρέσεις του. Αποστολή αυτού του άρθρου λοιπόν, αγαπητέ αναγνώστη, είναι να μας θυμίσει τις περιπτώσεις όπου γνωστά εμπορικά παιχνίδια παρουσίαζαν την πάσης φύσεως «σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού», είτε την προσέγγιζαν χιουμοριστικά είτε ρεαλιστικά. Κάτι που βέβαια γέμιζε με χαρά τους άπληστους για «ακατάλληλα δια ανηλίκους» θεάματα πιτσιρικάδες της εποχής. Πάω στοίχημα ότι μερικοί από αυτούς βρίσκονται αυτή την στιγμή ανάμεσα μας και διαβάζουν το “Phoenix” για να ξαναθυμηθούν τα παλιά!
Πριν αρχίσουμε όμως, οφείλω να ενημερώσω ότι θα παραμείνουμε στα οκτάμπιτα home micros και δεν θα επεκταθούμε σε κονσόλες και arcades, που είχαν όμως και εκείνα ανάλογα παιχνίδια για το δικό τους φιλοθέαμον κοινό. Αλλά αυτό είναι θέμα για άλλο άρθρο. Επίσης, δεν θα ασχοληθούμε με homebrew προσπάθειες και demos που συχνά ξεπερνούσαν σε ακαταλληλότητα τις εμπορικές κυκλοφορίες, αλλά η διάδοση τους σπάνια ήταν άξια λόγου. Τέλος, ο γράφων θα αξιοποιήσει περισσότερο την εξειδικευμένη Sinclair-ογνώση του για την συγγραφή του άρθρου, κάτι που μπορεί να εκνευρίσει λίγο τους κατόχους των αντιπάλων homes, αλλά λίγη σημασία έχει για την ακρίβεια των γραφομένων. Άλλωστε τα περισσότερα από αυτά τα παιχνίδια κυκλοφορούσαν σε όλες τις κύριες home πλατφόρμες, οπότε φυσικά είναι εύλογο να χρησιμοποιήσω την καλύτερη! Και τώρα που απέσπασα την οργή του μισού αναγνωστικού κοινού και ξεκινάνε οργισμένα πλήθη για τα γραφεία του Phoenix, ξεκινάω απτόητος...
Andy Capp
O Άντυ είναι ένας αλητήριος τύπος του αισχίστου είδους. Άνεργος, σε μόνιμους μπελάδες με την αστυνομία και τον σπιτονοικοκύρη του, μεθύστακας, τρακαδόρος. Είναι ο αρχετυπικός αντι-ήρωας της Βρετανικής εργατικής τάξης, άσχετα που δεν θα τον δεις να εργάζεται ποτέ. Στην Ελλάδα τον γνωρίσαμε μέσα από τις σελίδες του περιοδικού με σταυρόλεξα «Το Τεστ», με το όνομα «Άντυ και Φλώρα».

Πάντα νοιαζόμαστε για το έτερον ήμισυ

Το παιχνίδι αυτό είναι μεταφορά των περιπετειών του στην οθόνη του υπολογιστή μας. Σκοπός σας είναι να την βγάλετε καθαρή σε μια ιδιαίτερα δύσκολη εβδομάδα της ζωής του ήρωα. Κάποιος του έκλεψε το επίδομα ανεργίας και η πολυαγαπημένη του Φλο έχει ήδη απειλήσει ότι θα τον παρατήσει και θα επιστρέψει στην μαμά της αν δεν βρει λεφτά. Κάτι που ποτέ δεν θα ήθελε ο Άντυ, γιατί σε άλλη περίπτωση ποιός θα πλένει τα πιάτα; Επομένως πρέπει πάση θυσία να βρεθούν χρήματα, ακόμα και αν χρειαστεί να παρακαλέσετε, να κλέψετε ή ακόμα και -Θεός φυλάξει!- να δουλέψετε γι’ αυτά! Η ενέργεια σας μετριέται φυσικά με το αλκοολόμετρο και αν «ξεμείνετε» ο Άντυ θα χάσει. Μπορείτε πάντοτε να ξυλοφορτώσετε όποιον σας εκνευρίζει (ακόμα και το έτερον ήμισυ...) αλλά αυτό θα επιταχύνει τον ρυθμό της απώλειας αλκοόλ σημαντικά, ενώ οι αναμετρήσεις με την αστυνομία είναι πολύ πιθανό να καταλήξουν σε διανυκτέρευση στην φυλακή και μεγάλο πρόστιμο στο αυτόφωρο την επόμενη ημέρα. Οπότε φροντίστε να είστε άψογοι μπροστά στα όργανα της Τάξης. Φυσικά υπάρχει πάντα η δυνατότητα να βουτήξετε την τσάντα της Φλώρας και να περάσετε την ώρα σας στο στοιχηματζίδικο, αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να λυθεί και το πρόβλημα της παμπ που είναι απολύτως απαραίτητη για να κρατηθείτε στο ύψος σας, αλλά αυτό το ξέρει και ο σποιτονοικοκύρης σας και έχει στήσει καραούλι στην πόρτα της...
Όπως είδατε και από την περιγραφή, το παιχνίδι αποδίδει πολύ καλά την ατμόσφαιρα του κόμικ ενώ και τα ασπρόμαυρα γραφικά του ταιριάζουν απόλυτα με εκείνα του πρωτότυπου. Ο ήχος είναι ανύπαρκτος ως εκνευριστικός, αφού ακούγονται μόνο τα βήματα του ήρωα. Δεν έχει ιδιαίτερα μεγάλο χάρτη, αν και στην αρχή θα μπερδευτείτε λίγο. Αλλά αφού έχετε μεγάλες δυνατότητες να παρανομήσετε, το παιχνίδι είναι must για το κάθε άτακτο παιδάκι...άλλωστε σε πόσα άλλα παιχνίδια μπορείτε να δείρετε την γυναίκα σας;
Barbarian 1 & 2

Μπρατσαράς με θηριώδεις δικεφάλους και τεράστιο ξίφος: τσεκ! Μεσαιωνική ατμόσφαιρα με κτηνώδεις κακούς και καταχθόνιους μάγους που κατατρέχουν τον κοσμάκη: τσεκ! Γαλαζοαίματο θηλυκό υψηλών προδιαγραφών με τεράστιο (εμμμ...αφήστε το καλύτερα, αλλά η λέξη κάνει ομοιοκαταληξία με το ξίφος) : τσεκ! Όπως βλέπετε, το παιχνίδι είχε όλες τις προδιαγραφές να γίνει μεγάλη επιτυχία και φυσικά το κατάφερε. Η δημιουργός Palace φρόντισε να βάλει το κερασάκι στην τούρτα με την αξέχαστη διαφημιστική καμπάνια του παιχνιδιού, στην οποία πρωταγωνιστούσε το διάσημο page 3 girl της εποχής, Maria Whittaker. Ντυμένη μόνο με ένα μικροσκοπικό μπικίνι στο πρώτο, ενώ η ενδυματολογική έμπνευση «βελτιώθηκε» ακόμα περισσότερο στο δεύτερο μέρος της σειράς από κάτι αλυσιδίτσες και κάτι πράγματα αντί στηθοδέσμου που θυμίζουν τα ρηχά μεταλλικά τασάκια των καφενείων της εποχής. Σύμφωνα μάλιστα με τα λεγόμενα του ίδιου του developer σε πρόσφατη συνέντευξη στο Retrogamer, οι αλυσιδίτσες αντιμετώπισαν μεγάλη δυσκολία να κρατήσουν υπό έλεγχο τα φυσικά προσόντα της Μαρίας! Αναμενόμενο αποτέλεσμα των παραπάνω κινήσεων ήταν να γίνει μεγάλος ντόρος και οι πωλήσεις να εξασφαλιστούν από τα αποδυτήρια.

Τα τασάκια που λέγαμε...

Το ευχάριστο για εμάς βέβαια είναι ότι και το παιχνίδι άξιζε τον κόπο -ειδικά το πρώτο μέρος, αφού το δεύτερο ήταν μεν αρκετά πιό φιλόδοξο αλλά όχι τόσο καλό στην υλοποίηση. Ήταν στημένο σαν ένα αρκετά καλό 1-on-1 fighter, με αξιόλογη για την εποχή του ποικιλία κινήσεων. Μακράν η πιό δημοφιλής αποδείχτηκε η πρωτόγνωρη δυνατότητα να αποκεφαλίσεις τον αντίπαλο με μια περιστροφική σπαθιά. Ενώ το άψυχο σώμα του σωριαζόταν στο έδαφος, εμφανιζόταν ένα goblin και αφού έπαιζε λίγο ποδόσφαιρο με το κομμένο κεφάλι, έσερνε το πτώμα εκτός αρένας. Επική στιγμή! Οι φορές που χάσαμε προσπαθώντας να πετύχουμε την συγκεκριμένη αρκετά δύσκολη κίνηση ήταν σίγουρα πολλές, αλλά η απόλαυση όταν την κατάφερνες δικαιολογούσε τις επανειλλημένες αποτυχίες. Η ύπαρξη και μόνο αυτής της κίνησης ανέβαζε την μονομαχία σε άλλο επίπεδο, αφού γνωρίζατε ότι κάθε μάχη μπορεί να τελειώσει ξαφνικά, ακόμα και με όλη την ενέργεια σας διαθέσιμη, κάτι που ανέβαζε την αδρεναλίνη σε άλλο επίπεδο.Αν με τα πολλά καταφέρετε να κρατήσετε το κεφάλι σας στην θέση του, φτάσετε στον τελικό κακό μάγο και τον νικήσετε, τότε η πριγκίπισσα θα απλώσει νωχελικά την κορμάρα της στα πόδια σας και... ...θα ακολουθούσε σύντομα το δεύτερο μέρος με την αναπόφευκτη επιστροφή του κακού μάγου. Αυτό ήταν στημένο σε λίγο πιό “adventure” και σαφώς πιό φιλόδοξο πλάνο, αφού υπήρχε χάρτης, παγίδες να αποφύγετε (ή ακόμα πιό συνηθισμένα, να πέσετε θύμα τους) και ποικιλία τεράτων να αντιμετωπίσετε. Επίσης σας έδινε την δυνατότητα να ελέγξετε και την πριγκίπισσα Μαριάνα, αν και ο τρόπος παιξίματος δεν άλλαζε καθόλου ανεξάρτητα από τον ποιό χαρακτήρα θα επιλέγατε. Δυστυχώς και τα γραφικά και ο χειρισμός ήταν κατώτερα του πρώτου, ενώ και η περιήγηση στον χάρτη αποδείχτηκε δυσκολότερη από ότι θα έπρεπε και σε μπέρδευε, με αποτέλεσμα το παιχνίδι να είναι σαφώς λιγότερο απολαυστικό. Στο τέλος του υπάρχει μήνυμα που υπόσχεται το Barbarian 3. Αλλά αυτό ακόμα το περιμένουμε. Τουλάχιστον μας έμειναν οι φωτογραφίες της Μαρίας με τα τασάκια...

Dictator

Πρώιμο παιχνίδι του 1983, γραμμένο από τον διάσημο Don Priestley που αργότερα βελτίωσε εντυπωσιακά τις προγραμματιστικές του ικανότητες και μας έδωσε τα υπέροχα Trap Door. Παρόλ’ αυτά, το παιχνίδι είναι διασκεδαστικότατο με τον τρόπο του. Αναλαμβάνετε τον ρόλο ενός δικτάτορα, που έχει υπό τον έλεγχο του ένα ασήμαντο τροπικό κράτος-μπανανία. Σκοπός σας είναι να ισορροπήσετε τα πράγματα όσο μπορείτε και φυσικά να βάλετε και το κατιτίς σας στην άκρη για την αναπόφευκτη εξορία! Αρκεί να καταφέρετε να φτάσετε ως εκεί, γιατί υπάρχει και η πολύ σοβαρή πιθανότητα να πληρώσετε με το τομάρι σας την κακοδιοίκηση σας. Υπάρχουν στην χώρα 3 κύριες παρατάξεις με συχνά αντικρουόμενα συμφέροντα. Αυτές είναι ο στρατός, οι χωρικοί και οι γαιοκτήμονες. Κάθε μήνα, κάποια παράταξη θα έρθει σε εσάς με κάποιο αίτημα. Η ικανοποίηση ή μη αυτού, θα έχει επιπτώσεις στις σχέσεις σας με όλες τις παρατάξεις, αλλά και στον συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ τους. Σκοπός σας είναι να κρατήσετε σε ισορροπία την δημοτικότητα σας μεταξύ των παρατάξεων αλλά και να μην αφήσετε καμμία να αποκτήσει μεγαλύτερη ισχύ από το δέον, καθώς όταν γίνονται πιό ισχυροί συχνά τους μπαίνουν ιδέες να γίνουν χαλίφης στην θέση του χαλίφη. Για να περιπλακούν ακόμα περισσότερο τα πράγματα, υπάρχουν και οι αντάρτες, με τους οποίους δεν μπορείτε να έρθετε ποτέ «κοντά», παρά μόνο αν αποκτήσουν την κεφαλή σας επί πίνακι. Φυσικά στον κόσμο του παιχνιδιού δεν είστε μόνοι, οπότε θα σας απασχολήσουν σοβαρά και οι διεθνείς σχέσεις. Ευτυχώς συνορεύετε μόνο με μια άλλη μπανανία, το Leftoto που σπάνια θα είναι σε θέση να σας προκαλέσει προβλήματα. Άν και καμμιά ψιλοεισβολή μπορεί να σας την κάνουν. Επειδή όμως στην ζωή υπάρχει και κάποιος που παρακολουθεί από ψηλά, τον ρόλο τους στο παιχνίδι παίζουν και οι υπερδυνάμεις, Αμερική και Ρωσία. Πάντα θα σας παρακολουθούν και η συμπάθεια που σας τρέφουν εξαρτάται πάντοτε από τις πράξεις σας. Υπό τις κατάλληλες συνθήκες (βλέπε ασύστολο γλύψιμο) μπορεί να εξαργυρωθεί ως οικονομική βοήθεια. Με το μέρος σας -τουλάχιστον όσο πληρώνετε καλά- έχετε την μυστική αστυνομία που θα σας δίνει πληροφορίες για τα συμβαίνοντα και την ισορροπία δυνάμεων στην χώρα καθώς και έναν μικρό ιδιωτικό στρατό μισθοφόρων που είναι οι μόνοι που μπορούν να σας σώσουν σε περίπτωση επανάστασης. Καλού-κακού βέβαια, αγοράστε και κανά ελικοπτεράκι να βρίσκεται...άν βέβαια καταφέρει να πετάξει όταν χρειαστεί, αφού οι μηχανικοί ελικοπτέρων στην χώρα είναι είδος εν ανεπάρκεια! Παρά τον πρωτόγονο χαρακτήρα του και την σχεδόν ολοκληρωτική έλλειψη γραφικών, το παιχνίδι αποδεικνύεται αρκούντως διασκεδαστικό και θα προσπαθήσετε αρκετές φορές να κάνετε το καθεστώς σας να διαρκέσει λίγο περισσότερο και τον τραπεζικό σας λογαριασμό να φουσκώσει λίγο ακόμα. Άντε και Καλή Δικτατορία!
Friday the 13th
Η ταινία με τον αιμοσταγή δολοφόνο Jason Voorhees έκανε θραύση την δεκαετία του 80, ειδικά ανάμεσα στις ηλικίες που θεωρητικά δεν θα έπρεπε να την δουν. Καθώς όμως όλοι γνώριζαν κάποιο ελαστικό βιντεοκλάμπ, δεν υπήρχε και κανένας που να μην την γνώριζε και να μην την είχε παρακολουθήσει στην ζούλα. Σε αυτό το γόνιμο έδαφος αποφάσισε να σπείρει η Domark, δίνοντας μας το παιχνίδι της ταινίας. Οι υποσχέσεις πολλές και οι προσδοκίες στα ύψη, ειδικά με την διαφήμιση και την loading screen που απεικόνιζαν την γνωστή μάσκα του χόκει με ένα μαχαίρι καρφωμένο στην μια κόγχη, να κολυμπάει σε λίμνη αίματος. Για επιπλέον horror factor, η συσκευασία περιλάμβανε και κάψουλες «αίματος» που μπορούσατε να καταπιείτε. Ζαχαρόνερο βαμμένο κόκκινο ήταν και η χρήση του θα σας έκανε περισσότερο να μοιάσετε με τον Δράκουλα παρά με τον Jason, αλλά δεν βαριέσαι...

Το πιό ενδιαφέρον σημείο του παιχνιδιού. Σοβαρά.

Δυστυχώς, το παιχνίδι όσους πόντους πήρε στο φτιάξιμο ατμόσφαιρας τους έχασε όλους στην υλοποίηση, με τις υποσχέσεις του να θυμίζουν Έλληνες πολιτικούς στα ντουζένια τους. Γραφικά εντελώς παιδικά, πολύ κακός χειρισμός και βαρετό gameplay. Σκοπός σας είναι να σώσετε τον εαυτό σας και όσο περισσότερους κατασκηνωτές μπορείτε από τον Τζέισον που καραδοκεί. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να βρείτε τον σταυρό και να τον βάλετε σε ένα κτίριο, κάτι που κρατάει τον Jason μακριά. Εκεί θα πρέπει να μαζέψετε τους φίλους σας για να είναι ασφαλείς. Έλα όμως που βαριούνται να κάθονται κλειδαμπαρωμένοι μέσα και αρχίζουν τις βόλτες στην εξοχή, από τις οποίες αρκετοί δεν θα επιστρέψουν ποτέ. Κάποια στιγμή ο Τζέισον θα κυνηγήσει και εσάς. Όπλα κάθε είδους υπάρχουν διάσπαρτα στον χώρο, αλλά θα είναι αυτό αρκετό για να υπερασπίσετε τον εαυτό σας και τους φίλους σας; Και αν τελικά τα καταφέρετε, αξίζει τον κόπο; Νομίζω ότι το πιό τρομακτικό πράγμα για το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι ότι κυκλοφόρησε σε αυτό το χάλι. Μια χαμένη ευκαιρία για την Domark -που όμως τα λεφτουδάκια της τα μάζεψε ακόμα και έτσι- και ένα παιχνίδι που απογοήτευσε όλα τα άταχτα παιδάκια της εποχής.

Συνεχίζεται...
(όποιος δεν μπορεί να περιμένει, ας πάει να διαβάσει το Phoenix-έχει άλλωστε και ομορφότερη σελιδοποίηση αλλά και πολλά ακόμα ωραία άρθρα!)
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": Fotis_KFOR, pooky, zx_jim, GeoAnas, chriskgnr

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • Fotis_KFOR
  • Το Άβαταρ του/της Fotis_KFOR
  • Site Owner / Admin
  • Site Owner / Admin
  • PC / Sinclair ZX Spectrum+3
Περισσότερα
30/12/2012 15:41 #5385 από Fotis_KFOR
Απαντήθηκε από Fotis_KFOR στο θέμα Παιχνιδάκια για άταχτα παιδάκια (άρθρο Phoenix)
Ωραίος Βασίλη, εγώ το είχα διαβάσει στο Phoenix, καλά έκανες και το πόσταρες και εδώ να το δουν περισσότεροι :cheer:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • Maddog
  • Το Άβαταρ του/της Maddog Συντάκτης θέματος
  • Retro Gamer
  • Retro Gamer
Περισσότερα
31/12/2012 00:31 - 31/12/2012 00:34 #5437 από Maddog
Μέρος 2ο (το σπάω αρκετά, λόγω του ορίου των 8 εικονών ανά post)
Rock Star Ate my Hamster

Ήδη από την αρχική οθόνη που αναγράφει “Codemasters reluctantly present…” και δείχνει έναν τύπο με look Lemmy (ΕΝΑΣ είναι ο Lemmy!) να μας επιδεικνύει το μεσαίο του δάκτυλο προκλητικά, καταλαβαίνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με κάτι το ιδιαίτερο. Την αίσθηση ενισχύουν και οι οδηγίες που είναι φτιαγμένες σαν φύλλο Βρετανικής «κίτρινης» ταμπλόιντ.

Ναι, είναι αληθινό πρωτοσέλιδο!

Καλώς ήρθατε λοιπόν στον άγριο κόσμο του ροκ ‘ν ρολ, που το παιχνίδι παρωδεί με απολαυστικό τρόπο! Αναλαμβάνετε το μανατζάρισμα ενός μελλοντικού αστεριού της μουσικής σκηνής. Οι επιλογές είναι άφθονες, με πολλά διαθέσιμα ανερχόμενα ονόματα του μουσικού στερεώματος όπως ο String, η Annie Smallpox, η Tina Turnoff και ο Rick Ghastly να κάνουν ουρά στην πόρτα σας. Οποιαδήποτε ομοιότης με πραγματικά αστέρια της 80s μουσικής κρίνεται εντελώς συμπτωματική... Ο καθένας τους θέλει διαφορετικό μισθό και έχει διαφορετική απόδοση. Οι αποφάσεις σας θα παίξουν αποφασιστικό ρόλο στο μέλλον, το δικό του αλλά και το δικό σας. Θα του αγοράσετε καινούριο εξοπλισμό ή σκαρταδούρα; Ποιό είναι το σωστό μέρος για να κάνει συναυλίες, σε παμπ μεταξύ φίλων και γνωστών ή σε στάδια με χιλιάδες θεατές; Και με τι εισιτήριο; Θα τους αφήσετε να κάνουν καμμία πρόβα ή απλά θα φαλτσάρουν ότι τους κατέβει στα live; Μπορείτε μέχρι και να οργανώσετε κολπάκια φτηνής δημοσιότητας, που θα εξασφαλίσουν πρωτοσέλιδα στις φυλλάδες. Aρκεί να μην το παραξηλώσετε, γιατί υπάρχει πάντοτε και ο κίνδυνος να αποκτήσετε δημοσιότητα από τον θάνατο του αστεριού σας! Kάτι που ενώ σήμερα είναι πάντα επικερδές για έναν μάνατζερ με αλλεπάλληλες κυκλοφορίες best ofs και ακυκλοφόρητων γρατζουνισμάτων του μακαρίτη που κανείς δεν θα τόλμαγε να κυκλοφορήσει όσο ήταν εν ζωή, την εποχή που φτιάχτηκε το παιχνίδι οδηγούσε σε αδιέξοδο και Game Over.

Εδώ μας την έφαγε άλλος την δημοσιότητα-με διαφορά στήθους!

Φυσικά θα πρέπει να κρατάτε τα αστέρια σας ευχαριστημένα δίνοντας τους τα σχετικά δωράκια, ενώ συχνά-πυκνά θα χώσουν την μυτούλα τους στις δουλειές σας και θα ζητήσουν επενδύσεις σε λέιζερ ή ακόμα και γιγάντια φουσκωτά χάμστερ για τις συναυλίες τους. Εκεί έχετε την επιλογή να τους βρίσετε χυδαία για να στρώσουν χαρακτήρα ή να υποκύψετε. Μην δοκιμάσετε υπερβολικά την λιγοστή υπομονή τους, γιατί μπορεί να βρεθείτε αντιμέτωποι με εκβιαστικές και παράλογες απαιτήσεις. Οι οποίες συχνά θα έρθουν στην πιό ακατάλληλη στιγμή. Καλύτερα ένα σάντουιτς δώρο που και που, παρά απαίτηση για νέα Πόρσε μέχρι το ίδιο βράδυ! Αφού σταδιακά χτίσετε το όνομα σας με συναυλίες και αποφύγετε την χρεοκοπία τον πρώτο δύσκολο καιρό που δεν υπάρχει κομπόδεμα, θα έρθει η ώρα για το Κόλπο Γκρόσο: ηχογράφηση άλμπουμ, κυκλοφορία hit singles που θα το προωθήσουν ψηλότερα στα charts, συμφωνίες με δισκογραφικές και σπόνσορες, δημιουργία βίντεο κλιπ με γκομενάκια από διάσημους σκηνοθέτες και όλα τα άλλα που χαρακτηρίζουν ένα μεγάλο αστέρι του μουσικού στερεώματος.
Η διασημότητα βέβαια θα σας φέρει και άλλα προβλήματα: κάποιοι μπορεί να θελήσουν να σας μηνύσουν για να αρμέξουν τα λεφτουδάκια σας ή θα σας πλησιάσουν για να δώσετε συναυλίες για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Κάτι που είναι καλό για το image σας, αλλά μπορεί και να πέσετε σε απατεώνες ψευτο-φιλανθρώπους και να γίνετε ρεζίλι. Υπάρχει πάντα και η πιθανότητα κάποιοι Ταιβανέζοι να θελήσουν να φτιάξουν πειρατικά αντίγραφα του χρυσού hit single σας. Μπορείτε πάντοτε να τους μηνύσετε και να περιμένετε από την Δικαιοσύνη να τους τιμωρήσει (LOL) ή ακόμα και να στείλετε μερικούς μπράβους -πάντα με το αζημίωτο- για να τους εξηγήσουν ευγενικά ότι δεν πρέπει να κλέβουν την φτιαγμένη με μεγάλους αγώνες πνευματική σας ιδιοκτησία. Και για να μην ξεχνιόμαστε, έχετε μόλις έναν χρόνο για να καταφέρετε να γίνεται Και ο Πρώτος. Ουδείς στον μουσικό χώρο ενδιαφέρεται για περσινά ξινά σταφύλια.
Το παιχνίδι παίζεται ως strategy, αφού απλά καθορίζετε τις επιλογές που θέλετε από τις διαθέσιμες, βλέπετε το αποτέλεσμα τους και ο κύκλος επαναλαμβάνεται. Το πιό βαρετό κομμάτι είναι η ανάγκη για συνεχή διενέργεια συναυλιών, που θα είναι η κύρια πηγή εισοδήματος σας. Αλλά καταφέρνει να έχει «κάτι» που σας κρατάει καθηλωμένους για να δείτε πως θα τα πάτε στην συνέχεια και αν θα πιάσετε το πολυπόθητο νο. 1, ενώ το αναρχικό χιούμορ του και τα καρτουνίστικα γραφικά θα σας κάνουν συχνά να χαμογελάσετε.
How to be a Complete Bastard

Ο τίτλος και μόνο μας προετοιμάζει για κάτι «καλό» και το παιχνίδι δεν μας απογοητεύει, ανοίγοντας μας αρκετές πρωτόγνωρες δυνατότητες. Ο σκοπός σας είναι ο απλούστερος δυνατός: πηγαίνετε σε ένα πάρτυ και συμπεριφερθείτε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο! Όσο πιό μεθυσμένος και βρωμερός είστε, τόσο το καλύτερο! Κάθε κακή πράξη θα ανταμειφθεί με επιπλέον Bastard Points, ενώ στο τέλος θα πάρετε τον χαρακτηρισμό που σας αξίζει. Ψάχνοντας το σπίτι θα βρείτε πολλά και διάφορα αντικείμενα, τα οποία μπορείτε απλώς να καταστρέψετε αλλά ακόμα καλύτερα είναι να τα αξιοποιήσετε δημιουργικά, σπέρνοντας τον πανικό στους υπόλοιπους καλεσμένους. Αρχίζοντας από απλά καθημερινά πράγματα, όπως να τους πασαλείψετε με σαπούνι ή να τους αδειάσετε ένα ποτήρι κρασί στον σβέρκο, μπορείτε να φτάσετε σε νέα επίπεδα «καθαρματοσύνης» χρησιμοποιώντας τα πιό ζόρικα αντικείμενα. Ας πούμε, τι κάνετε όταν βρεθούν στον δρόμο σας τα κακά του σκύλου; Η΄ακόμα καλύτερα, δεν θέλετε να δοκιμάσετε τι γεύση έχει το χαριτωμένο μαλλιαρό ζωάκι του σπιτιού; Η΄να βάλετε λίγα παγάκια στο εσώρουχο κάποιου για να τον δροσίσετε λιγάκι;

Λέτε να γίνει πιό νόστιμο με λίγο κέτσαπ;

Φυσικά καραμπινάτες ανοησίες θα πληρωθούν, γιατί μπορεί να είστε Μπάσταρδος™, αλλά δεν είστε και εντελώς υπεράνω. Η πόση λευκαντικού δεν πρόκειται να σας κάνει καλύτερο «κεφάλι», ενώ και οι πέτρες γνωρίζουν ότι τα τσιγάρα δεν τρώγονται και ότι είναι γρουσουζιά να ανοίγεις ομπρέλλες μέσα στο σπίτι. Δοκιμάστε το και θα δείτε! Μακράν πάντως το καλύτερο είναι να βρείτε τον υπολογιστή. Ανάμεσα στις επιλογές που θα σας δοθούν είναι και το “reset the computer”. Καθότι ακούγεται σαν ωραία διαολιά, δεν υπάρχει περίπτωση να μην το επιλέξετε, έτσι δεν είναι; Δεν πρόκειται να σας χαλάσω την απόλαυση να μάθετε μόνοι σας τι συμβαίνει, απλά θα σχολιάσω ότι όσο μπάσταρδος και αν νομίζετε ότι είστε, υπάρχει πάντα ένας ακόμα μεγαλύτερος Μπάσταρδος™ στον κόσμο!
Το παιχνίδι χρησιμοποιεί 2 διαφορετικές κάθετες μεταξύ τους οπτικές γωνίες για να μπορείτε να περιπλανηθείτε παντού στα δωμάτια του που έχουν κανονικά τρεις διαστάσεις. Στην αρχή ο χειρισμός θα σας παιδέψει αρκετά με τις δύο διαφορετικές απόψεις της ίδιας σκηνής και ίσως σας φανεί δύσκολο να πάτε εκεί ακριβώς που θέλετε, αλλά με λίγη προπόνηση συνηθίζεται. Αρκετά εκνευριστική είναι και η τάση του χαρακτήρα σας να «κολλάει» πάνω στους υπόλοιπους καλεσμένους του πάρτυ όταν προσπαθεί να κινηθεί, κάτι που θα σας εκνευρίσει δεόντως σε δωμάτια με αρκετό κόσμο. Ευτυχώς υπάρχουν και μερικές αποτελεσματικές μέθοδοι να εκκενωθεί ένα δωμάτιο, μεταξύ των οποίων η δυνατότητα να τους παίξετε λίγο πιάνο ή να πάρετε ένα σεντόνι και να παραστήσετε το φάντασμα! Τα γραφικά είναι λειτουργικά, χωρίς να έχουν κάτι το ιδιαίτερο ενώ δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου ήχος, εκτός από μερικά εφέ. Γενικά είναι ένα αρκετά διασκεδαστικό παιχνίδι με ασυνήθιστα ανοιχτό κόσμο για την εποχή του και θα σας επιτρέψει να περάσετε αρκετή ώρα ευχάριστα αηδιαστικά!
Mugsy/Musgy’s Revenge

Θα αναφερθούμε και στα δύο παιχνίδια μαζί, γιατί πραγματεύονται το ίδιο θέμα και η προσέγγιση και το gameplay τους μοιάζουν πάρα πολύ.
Στο Mugsy είστε ο αρχηγός της Μαφίας και τους ώμους σας βαραίνουν όλες οι σημαντικές αποφάσεις ενός σωστού Δον: για να είναι ευχαριστημένη η συμμορία σας πρέπει να έχουν αρκετές επιχειρήσεις υπό την «προστασία» τους και ταυτόχρονα αρκετά όπλα για να εξυπηρετήσουν τους ευγενείς σκοπούς τους. Απέναντι σας θα βρείτε τους μπάτσους, που δεν θα διστάσουν να βάλουν χέρι στις κοινωφελείς επιχειρήσεις σας. Εκτός βέβαια και αν πάρουν και αυτοί ένα διόλου ευκαταφρόνητο μεριδιάκι από τα κέρδη. Ακόμα χειρότερα, υπάρχουν αντίπαλες συμμορίες που δεν θα δουν με καλό μάτι την άνοδο σας και μπορεί να στείλουν ακόμα και πληρωμένους δολοφόνους για να σας βγάλουν από την μέση. Τα μπιστολίδια κάθε χρόνο κοστίζουν σε προσωπικό και θα πρέπει να φροντίσετε να έχετε πάντοτε αρκετούς για να λειτουργεί ομαλά η «επιχείρηση». Αν όμως το παρακάνετε, θα γίνει ακόμα δυσκολότερο να κρατήσετε τον έλεγχο. Θα μπορέσει η βασιλεία σας στον υπόκοσμο να κρατήσει και να απολαύσετε πλούτη ως τα βαθιά σας γεράματα ή θα γίνετε ένας αποτυχημένος Δον, κηλίδα στο όνομα της Οικογένειας;
Στο Mugsy’s Revenge μόλις έχετε αποφυλακιστεί, καθώς κάτι πήγε στραβά στην προηγούμενη σας επιχείρηση. Είναι το 1919 και έχει αρχίσει η ποτοαπαγόρευση, οπότε υπάρχει μια χρυσή ευκαιρία για το χτίσιμο της νέας σας αυτοκρατορίας. Ευτυχώς είχατε κρύψει κάπου 50 χιλιάρικα, με τα οποία πρέπει να πορευτείτε στην αρχή. Θα αρχίσετε σεμνά και ταπεινά εισάγοντας λιγοστό λαθραίο Καναδέζικο ουίσκι και πουλώντας το στην μαύρη αγορά για ένα σεβαστό κέρδος. Φυσικά θα πρέπει να πληρώνετε καλά τα τσιράκια σας, να στήσετε ένα καλολαδωμένο δίκτυο λαθρεμπορίου και να κρατάτε μακριά τους μπάτσους με τα σχετικά δωράκια. Μεγαλώνοντας την επιρροή σας θα σας δοθούν επιπλέον δυνατότητες, όπως να κάνετε συμβόλαια θανάτου για τους ενοχλητικούς και να διοικήσετε ευαγή ιδρύματα, όπως μπαρ με κορίτσια ή παράνομες χαρτοπαικτικές λέσχες. Στόχος σας να μην μπείτε στο μάτι του Νόμου ή των αντιπάλων συμμοριών και να ζήσετε αρκετά ώστε να απολαύσετε τους καρπούς των παρανόμων δραστηριοτήτων σας.
Και τα δύο παιχνίδια μοιάζουν πολύ. Το πρωτοπαλίκαρο σας θα σας κάνει ερωτήσεις σχετικές με την διαχείριση της «επιχείρησης» και οι αποφάσεις σας θα εφαρμόζονται κατά γράμμα. Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού θα βλέπετε μερικές ατμοσφαιρικές animated ή στατικές εικόνες εποχής, κύριο μειονέκτημα των οποίων είναι ο μικρός αριθμός. Λογικά θα τις βαρεθείτε σύντομα, παρόλο που είναι καλοζωγραφισμένες. Η επανάληψη των ίδιων καταστάσεων και ερωτήσεων ενδέχεται να κουράσει και αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα του gameplay, που θα ήταν πολύ καλύτερο αν υπήρχαν περισσότερες στρατηγικές επιλογές. Συχνά θα ενοχλήσει και η σχετικά αργή ροή του. Υπάρχει ενσωματωμένο και ένα μικρό arcade sequence όταν πολεμάς με τους εχθρούς σου, το οποίο επίσης δεν διεκδικεί ιδιαίτερες δάφνες ούτε στον χειρισμό, ούτε στην δράση του. Συνολικά δύο μέτρια παιχνίδια που δεν σώζονται από τα όμορφα γραφικά τους. Που κατά τα φαινόμενα κατανάλωσαν υπερβολικά πολύ μνήμη, η οποία μάλλον θα ήταν καλύτερα να είχε διατεθεί στην εμβάθυνση του gameplay.
Jack the Nipper/Jack the Nipper 2

Εδώ έχουμε να κάνουμε στην κυριολεξία με παιχνιδάκια για άτακτα παιδάκια! Αναλαμβάνετε την καθοδήγηση του μπέμπη Τζακ που αποφάσισε ότι δεν γουστάρει πλέον να είναι καλό παιδάκι που κάθεται ήσυχα-ήσυχα στο σπίτι του. Έτσι ένα ωραίο πρωί, παίρνει το πιστό του φυσοκάλαμο και εκστρατεύει εναντίον της γειτονιάς του. Οι δυνατότητες ψυχαγωγικής και δημιουργ... εεεε, καταστροφικής απασχόλησης είναι μπόλικες: μπορείτε να σημαδέψετε τους πάντες με το φυσοκάλαμο, να τρομάζετε τις γάτες με την κόρνα, να καταστρέψετε υπολογιστές και άλλα μηχανήματα, να μαράνετε τα λουλούδια στον κήπο και να μεγαλώσετε στην θέση τους ζιζάνια, ακόμα και να ανατινάξετε την φυλακή, αφήνοντας τους φυλακισμένους να αποδράσουν! Υπάρχουν και αρκετά ακόμα κολπάκια που θα σας αφήσω την ικανοποίηση να ανακαλύψετε μόνοι σας. Κάθε κακή πράξη θα αυξήσει το «αταχτόμετρο» και φυσικά σκοπός σας είναι να μεγιστοποιήσετε την επίδοση σας σε αυτό. Οι μεγάλοι σαφώς και δεν πρόκειται να ανεχτούν την συμπεριφορά σας και θα σας κάνουν την ζωή δύσκολη. Αν σας πιάσουν, θα φάτε της χρονιάς σας με αποτέλεσμα το τσούξιμο στον πισινό σας να μεγαλώσει. Αν φτάσει στο μέγιστο σημείο, θα χάσετε μία από τις ζωές σας, κάτι που στην πορεία θα δείτε ότι είναι αρκετά εύκολο. Συχνά δεν θα έχετε πολύ χώρο να ελιχθείτε, ενώ στην γειτονιά για κάποιον περίεργο λόγο εκτός από τους ενήλικες περιπολούν και διάφορα φαντασματάκια και παντοειδή τερατάκια, τα οποία επίσης είναι ανθυγιεινά για τον τρυφερό ποπουδάκο σας! Μπορείτε να γίνετε ο φόβος και ο τρόμος της γειτονιάς ή θα φανείτε πολύ «μικρός» για μια τόσο φιλόδοξη αποστολή;

Αν τολμάτε, μην το αγοράσετε

Στο δεύτερο μέρος της σειράς, μαθαίνουμε ότι τελικά η επιτυχία του Τζακ στην τρομοκράτηση της γειτονιάς ήταν τόσο μεγάλη που αυτός και η οικογένεια του εξορίζονται στην Αυστραλία. Αυτοί οι Άγγλοι δεν ξεχνούν ΠΟΤΕ τις παραδόσεις τους τελικά... Επειδή όπως σίγουρα έχετε καταλάβει ο Τζακ δεν είναι τύπος που θα του πουν οι άλλοι τι να κάνει, δίνει μια και πηδάει από το αεροπλάνο με την πάνα του για αλεξίπτωτο. Αφήνοντας μια για πάντα πίσω του την αστική ζούγκλα, προσγειώνεται στην αληθινή. Ξοπίσω του ακολουθεί ο εξαγριωμένος πατέρας του, με σκοπό να του δώσει μια και καλή το μάθημα που του αξίζει. Καλό θα ήταν να μην τον αφήσετε να σας τσακώσει. Απολαυστική στιγμή και το ξύσιμο της μύτης στο οποίο θα επιδοθεί ο Τζακ αν δεν του δώσετε για λίγη ώρα εντολές με το joystick. Αφού σταματήσετε την «ανασκαφή» λοιπόν, αναλαμβάνετε τον έλεγχο του σε ένα μεγάλο χάρτη 192 οθονών, με σκοπό να κάνετε την ζούγκλα ακόμα πιό...ζούγκλα! Γράσσο στο σκοινί του Ταρζάν και το να δείξετε το ποντίκι στον ελέφαντα είναι δύο μόνο από τις διαολιές που θα μπορέσετε να επιδοθείτε. Μην περιμένετε βέβαια η ζούγκλα να είναι ακίνδυνη για ένα μωρό, ακόμα και αν αυτό είναι ο Τζακ ο Τρομερός! Η αποστολή σας θα είναι αρκετά δύσκολη, αν όμως καταφέρετε να την ολοκληρώσετε με επιτυχία θα μπορέσετε να ανοίξετε την Πύλη του Χαμένου Ναού της Αταξίας. Το παιχνίδι δεν μας λέει τι συμβαίνει μετά, αλλά υποθέτω ότι ο Τζακ ανακηρύσσεται σε Μέγα Αρχιερέα και περνάει όλη την υπόλοιπη ζωή του με τιμές αρμόζουσες στον αδιαφιλονίκητο αρχηγό του Ιερού Τάγματος της Αταξίας!

Ο Τζακ κατά την διάρκεια των ανασκαφών

Τα δύο παιχνίδια είναι platforms με λεπτομερή καρτουνίστικα γραφικά και γεμάτες ζωή οθόνες. Αν και χαρακτηρίζεται από μεγάλο βαθμό δυσκολίας, η εξερεύνηση σίγουρα θα σας γοητεύσει, ενώ και η ανακάλυψη των δυνατοτήτων για αταξίες είναι μέρος της γοητείας του. Το πρώτο μέρος είναι ίσως ελαφρώς καλύτερο, αλλά και το δεύτερο θα σας διασκεδάσει. Σίγουρα αξίζει να τα δείτε και τα δύο!

Συνεχίζεται...
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": pooky, GeoAnas

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • chdlee
  • Το Άβαταρ του/της chdlee
  • Team RC
  • Team RC
Περισσότερα
31/12/2012 00:36 #5438 από chdlee
Πολύ ωραίο θέμα με πολύ ξεχωριστές προτάσεις!!!
Μπράβο Βασίλη!!! :cheer:

80s resurrection

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • Fotis_KFOR
  • Το Άβαταρ του/της Fotis_KFOR
  • Site Owner / Admin
  • Site Owner / Admin
  • PC / Sinclair ZX Spectrum+3
Περισσότερα
31/12/2012 04:03 #5448 από Fotis_KFOR
Απαντήθηκε από Fotis_KFOR στο θέμα Παιχνιδάκια για άταχτα παιδάκια (άρθρο Phoenix)
@Maddog : Αυτό με το όριο 8 φωτογραφιών το έχω ψάξει και δεν έχει πουθενά επιλογή για να το αυξήσω. Ελπίζω σε λίγο που θα κάνω μια αναβάθμιση στο site και στο φορουμ να επιτρέπει να το αλλάξω επειδή και εγώ το έψαχνα για να βάζω περισσότερες φωτογραφίες παλαιότερα ;)

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • GeoAnas
  • Το Άβαταρ του/της GeoAnas
  • Retro Master
  • Retro Master
Περισσότερα
31/12/2012 07:01 #5455 από GeoAnas
Απαντήθηκε από GeoAnas στο θέμα Παιχνιδάκια για άταχτα παιδάκια (άρθρο Phoenix)
Μπράβο Βασίλη ! Απολαυστικό και ζουμερό άρθρο !
;)

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • Maddog
  • Το Άβαταρ του/της Maddog Συντάκτης θέματος
  • Retro Gamer
  • Retro Gamer
Περισσότερα
01/01/2013 02:38 #5619 από Maddog
Ευχαριστώ για τα καλά λόγια! Συνεχίζουμε στο τρίτο μέρος...
Skool Daze/Back to Skool

Ακόμα και τα πιό άγρια μωρά όμως κάποια στιγμή μεγαλώνουν και πρέπει να πάνε σχολείο. Εκεί θα μάθουν, εκτός από τις γενικές και απαραίτητες ακαδημαικές γνώσεις, την κοινωνικοποίηση, την συνύπαρξη με άλλους, την τήρηση των κανόνων, τον σεβασμό στους μεγαλυτέρους και τόσα άλλα χρήσιμα πράγματα. Η΄μήπως όχι; Αν κρίνουμε από τον Έρικ που πραγματεύονται τα δύο αυτά παιχνίδια, μόνο αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.
Το Skool Daze κυκλοφόρησε το 1984 και προκάλεσε πάταγο αφού δεν είχαμε δει τίποτα παρόμοιο μέχρι τότε. Σκοπός σας, να βοηθήσετε τον Έρικ να κλέψει τον έλεγχο του από το χρηματοκιβώτιο του σχολείου πριν τον δει ο Διευθυντής και ενημερωθούν οι γονείς του για το ποιόν του γιόκα τους. Η άκρως σημαντική (για εσάς) αποστολή σας λαμβάνει χώρα μέσα σε ένα πολύ καλοφτιαγμένο σχολείο. Υπάρχουν όλα όσα θα περίμενε κανείς: καθηγητές με διαφορετική προσωπικότητα και συμπεριφορά ο καθένας, ωράριο μαθημάτων και άλλοι μαθητές που θα σας βοηθήσουν ή και θα σας εμποδίσουν στην αποστολή σας. Κάποιοι μαθητές μάλιστα αντιπροσωπεύουν διαχρονικά σχολικά στερεότυπα. Υπάρχει ο Einstein το φυτό και ταυτόχρονα μεγάλο καρφί, o Angelface που είναι νταής και βαράει άσχημα και ο Boy Wander που είναι άταχτος, γράφει στους πίνακες και ρίχνει με την σφεντόνα. Το κερασάκι εδώ είναι η δυνατότητα να αλλάξουμε τα ονόματα του πρωταγωνιστή, των μαθητών και των καθηγητών, κάτι που επέτρεπε την ακόμα καλύτερη ταύτιση μας με τα τεκταινόμενα, αφού πολλοί από εμάς που το παίζαμε επιλέγαμε πραγματικά ονόματα από το δικό μας σχολείο. Ο Έρικ μπορεί να κάνει πρακτικά ότι θέλει. Μπορείτε να πάτε οπουδήποτε θέλετε μέσα στο σχολείο (αν και πρέπει να τηρείτε το ωράριο των μαθημάτων, να βγαίνετε έξω από τις αίθουσες στο διάλειμμα και να μην σας πάρει κανείς είδηση όταν μπαίνετε στα γραφεία των καθηγητών). Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε την σφεντόνα σας εις βάρος μαθητών και καθηγητών, να ρίξετε μπουνιές στα παιδιά που βρίσκονται στον δρόμο σας, να τρέχετε ή να χοροπηδάτε στους διαδρόμους ή ακόμα και να καθίσετε κάπου. Από τις καλύτερες στιγμές που μας έμειναν, η δυνατότητα να ξαπλώσεις κάτω έναν καθηγητή με μια καλοζυγιασμένη βολή και μετά να ρίξεις μια δεύτερη που έκανε γκελ στο κεφάλι του και άλλαζε τροχιά προς τα πάνω, καθώς και να ξαπλώσεις κάτω κάποιον μαθητή με ένα καλοζυγισμένο ντιρέκτ και μετά να σκαρφαλώσεις επάνω στο σώμα του για να φτάσεις σε ψηλότερα σημεία από ότι θα μπορούσες κανονικά. Επίσης απολαυστική ήταν και η δυνατότητα να γράψετε ότι θέλετε στους μαυροπίνακες του σχολείου, που έδιναν ελεύθερο πεδίο έκφρασης των απωθημένων μας. Επειδή όμως οι πράξεις μας έχουν και επιπτώσεις, αν υποπέσει στην αντίληψη των καθηγητών ότι συμπεριφέρεστε με απαγορευμένο τρόπο ή δεν βρίσκετε εκεί που πρέπει θα φάτε ΠΟΛΛΕΣ γραμμές τιμωρίας. Αν ξεπεράσετε τις 10000, σας αποβάλλουν από το σχολείο και το παιχνίδι σας θα τελειώσει εκεί.

Εσείς ή οι καθηγητές;

Καθότι όμως το παιχνίδι έκανε μεγάλη επιτυχία και δεν μπορούσε να τελειώσει έτσι απλά, ακολούθησε το sequel, ονόματι Back to Skool. Σε αυτό ο Έρικ αφού πέρασε τις διακοπές του πλαστογραφόντας τον έλεγχο του ώστε να δείχνει εξαιρετικές ακαδημαικές επιδόσεις, τώρα πρέπει να τον ξαναβάλει στην θέση του στο χρηματοκιβώτιο του σχολείου. Εκτός από την επιστροφή των παλιών και «αγαπημένων» συμμαθητών και καθηγητών, έγιναν ακόμα περισσότερες διασκεδαστικές προσθήκες. Η πιό τρανταχτή φυσικά ήταν η προσθήκη ενός ολόκληρου σχολείου θηλέων δίπλα στο δικό σας, που συμπεριλάμβανε ακόμα και το «αίσθημα» του Έρικ, την Hayley. Τα αγόρια και τα κορίτσια μπορούσαν να αναμιχθούν μόνο στα διαλείμματα, αφού τις υπόλοιπες ώρες ένας φράχτης εμπόδιζε την πρόσβαση στην απέναντι πλευρά (αν και υπήρχαν τρόποι να τον υπερπηδήσετε...). Κορυφαία και η δυνατότητα να κάνετε την Hayley να αναλάβει να γράψει αρκετές από τις γραμμές τιμωρίας που σας είχαν φορτώσει, δωροδοκόντας την με...φιλάκια. Βέβαια μην περιμένετε να την πιάνετε κορόιδο αιωνίως. Μετά από μερικές φορές επιτυχίας του κόλπου, θα εισπράξετε μια πληρωμένη άρνηση. Η γατούλα σας θα βγάλει τα νύχια της κανονικά και με τον νόμο! Τολμήστε το και θα με θυμηθείτε. Αξιοπερίεργο πάντως ότι θύμωνε μεν με τα κόλπα σας ως εκμεταλλευτή αγαπητικού, αλλά μπορούσατε κατά τα άλλα να την σφαλιαρώσετε χωρίς επιπτώσεις. Υπήρχαν πάντως και άλλες ψυχαγωγικές δυνατότητες για όσους είναι αντίθετοι με την σωματική κακομεταχείριση των γυναικών και προτιμούν πιο «πνευματικές» μεθόδους. Για παράδειγμα, να τρομάξετε την διευθύντρια με έναν βάτραχο ή να αμολήσετε έναν ποντικό στο σχολείο θηλέων και να απολαύσετε τον πανικό που ακολουθούσε! Επίσης το οπλοστάσιο σας έχει ανανεωθεί, αφού εκτός από την πιστή σας σφεντόνα μπορείτε να βρείτε -και να χρησιμοποιήσετε δημιουργικά- ένα νεροπίστολο καθώς και αμπούλες βρώμας. Μπορείτε μέχρι και να μεθύσετε τους καθηγητές σας με τσέρι!

Μμμμ, μωρό μου...θέλω μια χάρη

Τα δύο παιχνίδια πραγματικά ήταν μοναδικά στο είδος τους, πολύ ατμοσφαιρικά και γεμάτα λεπτομέρεια και βάθος που σπάνια έβρισκες τότε. Όλα τα άταχτα παιδάκια της εποχής θα τα θυμόμαστε πάντοτε με πολύ αγάπη!
Tai-Pan

Βρισκόμαστε στο 1841. Όλη η Γαλατία βρίσκεται κάτω από Ρωμαική κατοχή... (σημ. Αρχισυντάκτη: λάθος ιστορία λες βρε!). Ουπς! Πάμε πάλι από την αρχή.
Βρισκόμαστε στο 1841, στην Κίνα. Κάποιοι τολμηροί έμποροι αψηφούν τους κινδύνους των Κινέζικων θαλασσών για να κάνουν εμπόριο στην περιοχή. Η ζήτηση για μετάξι, τσάι και νεφρίτη είναι πολύ μεγάλη στην Ευρώπη ενώ και οι Κινέζοι επιθυμούν διακαώς κάποια Ευρωπαικά προιόντα. Άρα οι προοπτικές για τεράστια κέρδη φαντάζουν ευοίωνες. Τα πράγματα όμως δεν είναι και τόσο απλά: Τα νερά είναι γεμάτα πειρατές, ενώ και οι Υπέρτατοι Άνεμοι (Tai-fung, γνωστοί σε εμάς ως τυφώνες) πνέουν συχνά, συντρίβοντας σκαριά και θερίζοντας τους ναυτικούς. Για τους τυχερούς όμως που θα τα καταφέρουν, η αμοιβή θα είναι μεγάλη: αμύθητα πλούτη και μαζί ο τίτλος και η δύναμη του Tai-pan, του Υπέρτατου Ηγέτη.
Ξεκινάτε στο λιμάνι της Καντόνας (Guangzhou), άγνωστοι, άφραγκοι και χωρίς την παραμικρή βοήθεια. Μοναδικός σας ακόλουθος είναι ο γιός σας. Έχετε όμως την φιλοδοξία να γίνετε κάποτε Τάι-Παν. Για να δρομολογήσετε το όνειρο σας, πρέπει πρώτα από όλα να βρείτε κάποιον πρόθυμο να σας δανείσει ένα ποσό. Με αυτά τα λεφτά πρέπει να αγοράσετε το πρώτο σας πλοίο, να το εξοπλίσετε, να εξασφαλίσετε πλήρωμα, να αγοράσετε εμπόρευμα και να ξεχυθείτε στις θάλασσες. Προσέξτε όμως: η διάρκεια του δανείου είναι συγκεκριμένη. Αν δεν επιστρέψετε τα χρήματα στην ώρα τους, δεν θα χρεωθείτε με τόκους υπερημερίας. Απλά θα χάσετε το κεφάλι σας. Χρηματοπιστωτικές μέθοδοι εποχής, τι να λέμε τώρα...
Για να μην ξεχνάμε και το θέμα μας όμως, σε ένα τέτοιο υπόβαθρο υπάρχει χώρος για μπόλικες αταξίες. Ως άφραγκοι έχετε μόνο την επιλογή να πάτε να φάτε στο εστιατόριο και να μην πληρώσετε το γεύμα σας. Δεν τρέχει τίποτα, απλά θα σας πετάξουν έξω. Ούτε καν τα πιάτα δεν πρόκειται να σας βάλουν να πλύνετε. Αλλά μόλις πιάσετε χρήματα στα χέρια σας, οι ορίζοντες σας θα ανοίξουν εντυπωσιακά. Κατ’ αρχήν, γιατί να πληρώνετε ναυτικούς; Τριγυρίστε στα σκοτεινά παράμερα σοκάκια, βρείτε μεθυσμένους αλήτες, ρίχτε τους μια καλή κατακέφαλη με το ρόπαλο σας και αφήστε τον γιό σας να τους μεταφέρει στο πλοίο. Όταν με το καλό ξυπνήσουν στην μέση της θάλασσας, θα συνεργαστούν θέλοντας και μη. Καλύτερα δωρεάν εργασία, παρά εκατό μίλια κολύμπι σε νερά γεμάτα καρχαρίες... Ποτέ βέβαια δεν θα το κάνετε αυτό μπροστά στα Όργανα της Τάξης που περιπολούν. Σε άλλη περίπτωση είναι αρκετά πιθανό να καταλήξετε για κανά μήνα στο «φρέσκο», ενώ οι πολλαπλές παραβάσεις μπορεί να καταλήξουν στον αποκεφαλισμό σας. Όπως βλέπετε, στην Κίνα εκτός από τις χρηματοπιστωτικές διαφορές, αντιμετωπιζόταν και η εγκληματικότητα έτσι.Μην ξεχνάτε ποτέ ότι ο χρόνος πιέζει και οι δανειστές σας δεν είναι και τα καλύτερα παιδιά. Χειρότεροι και από το ΔΝΤ λέμε! Οπότε μην τον σπαταλήσετε στην φυλακή. Αφού λοιπόν κυκλοφορείτε ελεύθεροι και ωραίοι, κανείς δεν σας εμποδίζει να μεταφέρετε λαθραία με το πλοίο σας. Καλό το νόμιμο εμπόριο με παραστατικά, αλλά όλοι ξέρουμε ότι τα πραγματικά μεγάλα κέρδη βγαίνουν από το παράνομο. Οπότε όταν σας δοθεί η ευκαιρία, δύσκολα θα πείτε όχι σε λιγουλάκι λαθρεμπόριο. Αν πάλι προτιμάτε, μπορείτε να πλουτίσετε από τα λεφτά των άλλων, δρώντας ως πειρατής. Κάντε ρεσάλτο σε άλλα πλοία που θα βρείτε στον δρόμο σας και αν νικήσετε στην μάχη, θα αποκτήσετε το πλοίο για τον στόλο σας και το φορτίο του για πούλημα.
Όταν με το καλό αποκτήσετε κομπόδεμα με όλα αυτά τα κόλπα, μπορείτε σιγά-σιγά να επιδοθείτε και σε επιπλέον διασκεδάσεις και ασωτείες. Ο παράνομος τζόγος θα σας βοηθήσει να περάσετε ευχάριστα τις ώρες σας και μπορεί ακόμα και να γεμίσει τις τσέπες σας αν το Joss (Κινέζικη τύχη) είναι με το μέρος σας. Αλλά μετά από τόση δράση, σίγουρα χρειάζεστε και λίγη χαλάρωση. Μην ανησυχείτε, έχει προβλεφθεί και αυτό. Μερικά ποτάκια στο μπαρ είναι ότι πρέπει για την αρχή, ενώ το κάθε λιμάνι που σέβεται τον εαυτό του έχει και τα κακόφημα «σπίτια» του, που οι κυρίες τους θα χαρούν να σας κάνουν να ξεχάσετε τα βάσανα σας. Πάντοτε με το αζημίωτο, φυσικά.

Ευαγές ίδρυμα της Κίνας

Αν όλα τα παραπάνω σας θυμίζουν κάτι...συγχαρητήρια κερδίσατε! Το Tai-Pan είναι κάτι σαν το Pirates της Ανατολής, με πολλές ομοιότητες στο gameplay. Μάλλον τυχαίο, αφού τα δύο παιχνίδια κυκλοφόρησαν την ίδια χρονιά, το 1987, στις δύο αντίθετες ακτές του Ατλαντικού. Οπότε δεν θα το καταχωρήσω ως αταξία των σχεδιαστών κανενός από τα δύο. Εκεί που σίγουρα βασίστηκε το παιχνίδι ήταν στο ομώνυμο βιβλίο του James Clavell, του συγγραφέα του Shogun. Είναι σαφές ότι το θέμα του παιχνιδιού αφήνει μπόλικο χώρο για να παίξετε όσο νόμιμα ή άταχτα θελήσετε, όντας εντυπωσιακά ανοιχτό για την εποχή του. Το παιχνίδι βρίθει από λεπτομέρειες και είναι πολύ έξυπνα στημένο ώστε να κρατάει το ενδιαφέρον. Το μόνο σημαντικό πρόβλημα είναι η ύπαρξη multiload στο παιχνίδι αν δεν έχετε 128Κ, κάτι που κουράζει αρκετά και επιβραδύνει την ροή του. Πιστεύω πάντως ότι θα το διασκεδάσετε δεόντως.

Συνεχίζεται...
Συνημμένα:
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": pooky, GeoAnas, chriskgnr

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • dR_wH0
  • Το Άβαταρ του/της dR_wH0
  • Retro Gamer
  • Retro Gamer
Περισσότερα
01/01/2013 09:34 #5620 από dR_wH0
Μπράβο Maddog! Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο!!! Πόσα *διαμάντια* απο αυτά δεν τα ήξερα ΚΑΝ! :woohoo:

No Rest For The Wicked!
www.iamretro.gr

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • glaros
  • Το Άβαταρ του/της glaros
  • Team RC
  • Team RC
  • Play it Loud
Περισσότερα
01/01/2013 12:45 - 01/01/2013 12:45 #5623 από glaros
Πολύ "άταχτo" άρθρο :evil:

Ευχαριστούμε.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • Maddog
  • Το Άβαταρ του/της Maddog Συντάκτης θέματος
  • Retro Gamer
  • Retro Gamer
Περισσότερα
02/01/2013 02:25 #5649 από Maddog

glaros έγραψε: Πολύ "άταχτo" άρθρο :evil:


Το άταχτο αρθράκι συνεχίζεται, μέρος τέταρτον. :whistle:
Viz-The Computer Game

Ως Έλληνες αναγνώστες δεν είχαμε την «ευτυχία» να μυηθούμε ποτέ στο χοντροκομμένο ενήλικο χιούμορ του Viz. Το κόμικ αυτό έκανε πολύ μεγάλη επιτυχία στην Βρετανία, περιέχοντας στις σελίδες του διάφορους εκνευριστικούς αντι-ήρωες και σατιρίζοντας τα πάντα ανελέητα με σουρρεαλιστικό χιούμορ τουαλέτας. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 το περιοδικό ήταν στα ντουζένια του, πουλώντας πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Αναπόφευκτο ήταν να ακολουθήσει η μεταφορά του στους υπολογιστές μας, που πιστή στο πρωτότυπο υλικό ήταν επίσης το ίδιο χοντροκομμένη. Ο τρόπος που επιλέχθηκε για να φτιαχτεί το παιχνίδι ήταν να παρθούν τρεις από τους πιό χαρακτηριστικούς του ήρωες και να συμμετάσχουν σε έναν αγώνα δρόμου, στον οποίο κάνουν cameos άλλοι χαρακτήρες του κόμικ, βοηθώντας ή εμποδίζοντας τους πρωταγωνιστές. Πριν πάμε παρακάτω, ας τους συστήσουμε για να καταλάβετε καλύτερα γιατί πράγμα μιλάμε. Πρώτος, ο Biffa Bacon. Πρόκειται για τον πιό «φυσιολογικό» χαρακτήρα, αφού το μόνο του πρόβλημα είναι ότι είναι μέλος μιας βίαιης οικογένειας που συνηθίζει να λύνει τα προβλήματα της με...βρωμόξυλο. Είτε μεταξύ τους, είτε ενωμένοι εναντίον άλλων. Το επίπεδο ανεβαίνει με τον Johnny Fartpants, ένα απόλυτα φυσιολογικό αγόρι που όμως έχει την κακή συνήθεια να «αερίζεται» υπερβολικά συχνά και συνήθως με καταστροφικά αποτελέσματα. Και η ποιότητα κορυφώνεται με τον Buster Gonad που έχει κάτι τεράστια, αχμμμ...«καρύδια». Αυτά είναι τόσο μεγάλα που βρίσκονται συνεχώς εκτεθειμένα σε κοινή θέα, ενώ για να τα κουβαλήσει χρειάζεται καροτσάκι. Πληροφορίες ότι το κόμικ διεκδίκησε με αξιώσεις το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών ελέγχονται ως ανακριβείς...
Πριν τον αγώνα έχετε την δυνατότητα να προπονηθείτε σε ένα mini game, η επιτυχία στο οποίο θα δώσει την δυνατότητα στον χαρακτήρα που ελέγχετε να χρησιμοποιήσει τις ειδικές δυνάμεις του προς όφελος του κατά την διάρκεια του αγώνα. Για παράδειγμα, ο Johhny F. θα μπορεί να πετάξει πάνω από εμπόδια χρησιμοποιώντας την ενέργεια από τα αέρια του, ενώ ο Biffa B. μπορεί να πλακωθεί με...τον εαυτό του, αυξάνοντας την ταχύτητα του. Φυσικά όλα τα mini games έχουν και αυτά το ανάλογο χαριτωμένο περιεχόμενο που θα σας αφήσουμε να ανακαλύψετε μόνοι σας. Στον αγώνα υπάρχει και παρουσιαστής, ο επίσης ήρωας του Viz Roger Mellie, τηλεοπτικός παρουσιαστής τα αθυρόστομα σχόλια του οποίου κάνουν την χειρότερη εκπομπή της Ελληνικής Trash TV να θυμίζει κολέγιο. Έχετε τρεις ζωές για να περάσετε όλα τα εμπόδια που θα βρεθούν στον δρόμο σας. Αν κάπου φάτε τα μούτρα σας, χάνετε χρόνο στον αγώνα και μια από τις ζωές σας.

Προσοχή, τα μπαλόνια περιέχουν εύφλεκτο αέριο

Ούτε ο Διακογιάννης τέτοια περιγραφή αγώνα...

Δυστυχώς τα καλά και ενδιαφέροντα τελειώνουν κάπου εδώ. Στην πράξη το παιχνίδι αποδεικνύεται πολύ μονότονο και δεν αξιοποιεί επαρκώς τις ψυχαγωγικές δυνατότητες των πρωταγωνιστών του, με το χιούμορ του να δίνει την αίσθηση του βεβιασμένου και αμήχανου. Τα mini games αναλώνονται σε μερικά δευτερόλεπτα κοπανήματος του joystick, ενώ το κυρίως παιχνίδι δεν χρησιμοποιεί καν αυτό τον στοιχειωδώς ενδιαφέροντα μηχανισμό. Απλά κρατάτε το χειριστήριο προς τα δεξιά συνεχώς και με το πάνω-κάτω προσπαθείτε να αποφύγετε τα εμπόδια. Που και αυτό καταλήγει να είναι άθλος δυσανάλογος με το αποτέλεσμα, αφού το collision detection δεν είναι το καλύτερο δυνατό και συχνά θα τρώτε τα μούτρα σας με άδικο τρόπο. Και για να ολοκληρωθεί το κακό, υπάρχει και εκνευριστικό multiload, αφού για το κάθε στάδιο του παιχνιδιού πρέπει να ξαναβάλετε την κασέτα να φορτώνει. Το παιχνίδι έρχεται σε δύο κασέτες, οπότε όπως καταλαβαίνετε περισσότερη ώρα θα ξοδεύετε στο φόρτωμα παρά στο παίξιμο. Πολλά προβλήματα λοιπόν για ένα παιχνίδι που το ανέπτυξε η Probe και σίγουρα δεν θα το βρείτε να κατατάσσεται στις καλύτερες στιγμές της. Κάτι που φαίνεται να αναγνωρίζει και η Virgin που το κυκλοφόρησε, αφού θα δείτε στο εξώφυλλο του να αναγράφει με σαφήνεια “You’ll never play a bigger load of crap!”. You have been warned.

Δεν μπορείτε να πείτε, μας προειδοποίησαν...
Game Over – Psycho Pigs UXB – Vixen

Τρία παιχνίδια που φαινομενικά δεν έχουν καμμία σχέση μεταξύ τους. Φτιαγμένα από διαφορετικές εταιρίες, το ένα είναι run’n gun (Game Over), το δεύτερο ένα arena deathmatch που το κοντινότερο του είναι το Bomberman (Psycho Pigs UXB) ενώ το τρίτο ένα platform κάπως συγγενικό με το Metroid (Vixen). Κανένα τους δεν έχει κάποιο ιδιαίτερα ακατάλληλο περιεχόμενο ingame. Που κολλάνε λοιπόν είτε στο παρόν άρθρο είτε ακόμα-ακόμα και μεταξύ τους; Ο συνδετικός κρίκος Πιστέ (και ανυποψίαστε...) Αναγνώστη είναι οι σεξιστικές τους διαφημίσεις! Θα αρχίσουμε με το γνωστότερο και κλασσικότερο εξ’ αυτών, δηλαδή το Game Over. Είναι Ιούλιος του 1987 και ως ανυποψίαστοι πιτσιρικάδες αγοράζετε το νέο τεύχος του Your Sinclair. Το ξεφυλλίζετε με την ησυχία σας μέχρι που φτάνετε στην σελίδα 73 και...Ω Θεοί! Τι θέαμα είναι αυτό που βλέπουν τα ψαρωμένα ματάκια μου;!;! Και αυτό το άκρως σημαντικό κομματάκι της γυναικείας ανατομίας που διακρίνεται ξεκάθαρα και λεπτομερέστατα κάτω από ένα ημιδιάφανο μπούστο;!;! Μέχρι τώρα οι περισσότεροι το βλέπαμε μόνο στα πιό απόκρυφα όνειρά μας, αλλά τώρα χορηγείται εντελώς δωρεάν με την αγορά του αγαπημένου μας Σπεκτρουμοπεριοδικού! Νιρβάνα. ...και φυσικά το παιχνίδι στην most wanted λίστα μας, κάνοντας την Dinamic και την Imagine ευτυχισμένες. Στα επόμενα τεύχη η διαφήμιση μπήκε λογοκριμένη, αλλά το περιοδικό επανήλθε δυναμικά τον Σεπτέμβριο, δίνοντας μας πόστερ με την εικόνα άνευ λογοκρισίας σε όλο της το μεγαλείο! Αναρωτιέμαι πραγματικά πόσοι αψήφησαν την μαμά και την κρέμασαν στο δωμάτιο τους. Η μεγαλύτερη αποκάλυψη όμως ήταν πάρα πολλά χρόνια αργότερα, όταν ανακάλυψα ότι η εικόνα δεν ήταν αυθεντικό artwork της Imagine αλλά ξεσηκωμένη από το Αμερικάνικο Heavy Metal Magazine του Μαίου 1984. Προφανώς θεώρησαν ότι η πάροδος 3 ετών και η άλλη πλευρά του Ατλαντικού ήταν επαρκής κάλυψη για να κάνουν την δική τους αταξία! Όπως και να’χει, ένα μετριότατο παιχνίδι άφησε εποχή από την διαφήμιση του και μόνο...

Μετά από ΑΥΤΟ, σίγουρα το αγοράσατε...

Πάμε τώρα στο δεύτερο της οικογένειας. Psycho Pigs UXB, με τα ακαταλαβίστικα αρχικά να σημαίνουν Unexploded Bomb στην αργκό της Βρετανικής Αστυνομίας. Τι μπορεί να κάνεις κάποιος για να τραβήξει το ενδιαφέρον του κοινού σε ένα παιχνίδι στο οποίο πρωταγωνιστούν τρισχαριτωμένα γουρουνάκια που ανατινάζουν το ένα το άλλο με βόμβες και βασίζεται σε ένα μάλλον άγνωστο coin op της Jaleco με το επίσης ακαταλαβίστικο όνομα Butasan; Το σοφό μάρκετινγκ της US Gold βρήκε την λύση: ποντάρουμε στις εφηβικές ορμόνες! Ιδού λοιπόν το μεγαλοφυές σχέδιο: μεγάλη δισέλιδη διαφήμιση, στημένη σαν γιγαντοαφίσα στο δρόμο. Απεικονίζει γκομενάκι εποχής, προκλητικότατα ξαπλωμένο και λίαν ελαφρώς ενδεδυμένο, που στα λεπτεπίλεπτα χεράκια του κρατάει ένα αντίτυπο του παιχνιδιού. Από κάτω δύο παιδιά παρατηρούν την αφίσα. Και παραδίπλα υπάρχει το απαράμιλλο κείμενο που θα μεταφέρω αυτούσιο: “I know which one I’d rather play with” λέει ο ένας νεαρός. Και ο άλλος απαντάει: “Yes, but have you seen the reviews for Psycho Pigs UXB?”. Είπαμε, σεβασμός στην γυναικεία προσωπικότητα και όλα τα σχετικά... Το σχέδιο δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, καθώς το παιχνίδι παρέμεινε μάλλον άγνωστο. Προφανώς οι περισσότεροι αποφάσισαν ότι άσχετα με το τι λένε τα reviews, προτιμούσαν να παίξουν με το κορίτσι. Κρίμα κιόλας, γιατί το παιχνίδι είναι αρκετά διασκεδαστικό και άξιζε καλύτερης τύχης. Σας προτείνω να του δώσετε μια ευκαιρία.

Εσείς με τι προτιμάτε να παίξετε;

Και τελειώνουμε το παρόν κεφάλαιο με το Vixen. Εδώ το μάρκετινγκ τμήμα της Martech είχε λιγότερη έμπνευση από τους συναδέλφους τους στην Imagine και την US Gold. Απλά ακολούθησε την καλά δοκιμασμένη πεπατημένη των page 3 girls που την είχαμε ξαναδεί νωρίτερα με την Samantha Fox και την Maria Whittaker. Εδώ λοιπόν πρωταγωνιστεί η Corrine Russell, ντυμένη με ένα “me Tarzan, you Jane” λεοπαρδαλέ μπικίνι, με το στηθόδεσμο να βρίσκεται στα πρόθυρα διάλυσης από την πίεση του περιεχομένου. Και για επιπλέον σαλτσούλα, έχει και μια ελαφρά S/M πινελιά, κρατώντας ένα μαστίγιο στο χέρι (να δικαιολογηθεί κάπως και το τσαμπουκαλίδικο βλέμμα...). Το ζουγκλέ συνολάκι βέβαια χαλάει άσχημα από τα ψηλοτάκουνα, καθώς ακόμα και η πιό σκληρή Τζέιν δεν θα μπορούσε να κάνει βήμα μέσα στις λάσπες της ζούγκλας με δαύτα, αλλά δεν βαριέσαι. Αβλεψία του σκηνοθέτη μάλλον, είχε και αυτός εστιασμένη την προσοχή του στις αντοχές του στηθοδέσμου! Η όλη εικόνα αποπνέει απαράμιλλη 80s καλτίλα, αλλά την έκανε την δουλειά της καλά τότε, τραβώντας το ενδιαφέρον σε ένα μάλλον βαρετό παιχνίδι. Έβαλε το χεράκι του και το επικό εξώφυλλο και πόστερ του Your Sinclair, που μάλιστα είχαν διαφορετική πόζα από αυτή του εξώφυλλου του παιχνιδιού για να μην βαριόμαστε. Μπόνους γέλιο δίνουμε για την Γερμανική έκδοση: επειδή το Vixen κατά διαβολική σύμπτωση ηχεί σχεδόν πανομοιότυπα με την λέξη που περιγράφει την αυτοικανοποίηση, κάτι που μάλλον έθιγε την προσωπικότητα της Corrine, το παιχνίδι μετονομάστηκε στο τραγικό She-Fox, που δεν έχει κανένα σεξουαλικό υπονοούμενο στα Γερμανικά, αλλά μπορεί υπό ορισμένες συνθήκες να γίνει προβληματικό στα Αγγλικά.
Ποκεράκι...

...στην strip εκδοχή του φυσικά! Για κάποια παιδάκια τότε, η πρώτη επαφή με το ευγενές αυτό άθλημα ήρθε μέσα από τις σελίδες του θρυλικού Pixel. Είναι ντάλα καλοκαίρι του 1984 και στο τρίτο του τεύχος το περιοδικό ανεβάζει ακόμα περισσότερο τις θερμοκρασίες, δημοσιεύοντας από το πουθενά ένα αρθράκι για ένα μυστηριώδες παιχνίδι ονόματι Micropussy για τον Oric Atmos, που περιγράφεται ως μπλακ-τζακ. Το άρθρο συνοδεύεται από ζουμερότατη εικονογράφηση της πρωταγωνίστριας Έλσα, που τουλάχιστον στην γνώση του γράφοντος είναι η πρώτη εμφάνιση pr0n σε Ελληνικό περιοδικό πληροφορικής.
Αφού λοιπόν μάθαμε ότι το κομπιουτεράκι μας διαθέτει και τέτοια μαγικά προγραμματάκια, εκδράμαμε μέχρι τον πειρατή της γειτονιάς, προς αναζήτηση τους. Τιμητικά θα αναφέρω το πρώτο που θυμάμαι. Πρόκειται για το Animated Strip Poker της παγκοσμίως διάσημης Knightsoft. Για την εποχή του, μια χαρά παιχνιδάκι με αξιοπρεπώς ζωγραφισμένη την πρωταγωνίστρια Mindy να καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της οθόνης μας με τα προσόντα της.

Φλος! Κάτι καλό θα ακολουθήσει...

Συνεχίζεται...

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • vaggos664
  • Το Άβαταρ του/της vaggos664
  • Επισκέπτης
  • Επισκέπτης
02/01/2013 08:37 #5651 από vaggos664
Απαντήθηκε από vaggos664 στο θέμα Παιχνιδάκια για άταχτα παιδάκια (άρθρο Phoenix)
Πάρα πολύ ενδιαφέρον τα άρθρα σου Βασίλη.
Σ'ευχαριστούμε!

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • pooky
  • Το Άβαταρ του/της pooky
  • Retro Maniac
  • Retro Maniac
  • What is it? Dragons?
Περισσότερα
02/01/2013 11:11 - 02/01/2013 11:11 #5663 από pooky
Η εικόνα της γκόμενας στο Vixen αποτελεί το απόλυτο φετίχ μου ακόμα και σήμερα. Τι Princess Layla από τα SW και κουραφέξαλα η τύπισσα ραπίζει και συνουσιάζει γιατί απλά είναι χωρίς photoshopιές που κρύβουν κυταρίτιδες και έχει κάτι "μεμέδια" άπαιχτα!!!!!! :evil: :woohoo:

Πονηρέ Γιατρέ, είσαι πουρέιντζερ αλλά ακόμα και στο gaming βρε μυαλό δεν βάζεις! Να πάρεις παράδειγμα από μένα ωρέ που είμαι υπόδειγμα ηθικής και παράδειγμα προς μίμιση! :P

Better lie a Free Man in my grave, than live like a puppet or a slave.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • Maddog
  • Το Άβαταρ του/της Maddog Συντάκτης θέματος
  • Retro Gamer
  • Retro Gamer
Περισσότερα
03/01/2013 00:27 #5697 από Maddog
Μέρος τελευταίον...συνεχίζουμε το πόκερ. :whistle:

Το μεγάλο μπαμ όμως ακούστηκε λίγο αργότερα. Στο είδος μπήκε η Martech, με έναν επώνυμο άσο κρυμμένο στο μανίκι, που άκουγε στο όνομα Samantha Fox. Ναι, το βαρύ πυροβολικό, το πιό διάσημο και πολυτάλαντο κορίτσι της page 3, τίμησε και τους υπολογιστές μας με την digitized παρουσία της! Την εποχή εκείνη ήταν στο απόγειο της δόξας της και φυσικά η παρουσία της σε ψηφιακή μορφή δεν πέρασε καθόλου απαρατήρητη. Όχι ότι θα ήταν και εύκολο βέβαια με αυτό το μέγεθος! Εδώ ας κάνουμε διάλλειμα ενός λεπτού για να αναλογιστούμε την άβυσσο της ανθρώπινης ψυχολογίας που αντί να αγοράσει την εφημερίδα με 1 λίρα και να απολαύσει άνευ επιπλέον προσπάθειας τα έγχρωμα και καθαρά τυπωμένα κάλλη της Σαμάνθας απλά γυρίζοντας μια σελίδα, προτιμούσε να αγοράσει (καταβάλλοντας το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 8.95 λιρών) ένα παιχνίδι που είχε μερικές ασπρόμαυρες digitized εικόνες, για να δεις τις «καλές» εκ των οποίων έπρεπε να κοπιάσεις αρκετά, αφού το ντύσιμο της Σαμάνθας θύμιζε κρεμμύδι. Τουλάχιστον μάθαμε πόκερ...

Για να μην κουράζεστε, την γδύσαμε για εσάς

Και επειδή κάθε εμπορικά επιτυχημένη προσπάθεια θα βρει μιμητές, ακολούθησε η Anco. Δική της επιλογή, η ετέρα διάσημη page 3 παρουσία, η ήδη γνωστή μας από το Barbarian Maria Whittaker. Με όπλο την παρουσία της λοιπόν, κυκλοφόρησε το Maria’s Christmas Box, με προφανή σκοπό να μαζέψει τα λεφτά από τα κάλαντα στο ταμείο της. Το κακό είναι ότι η εταιρία δεν σκέφτηκε να περιλάβει και τίποτα άλλο στο πακέτο πέρα από το ωραίο εξώφυλλο με την Maria ντυμένη με την στολή του Άγιου Βασίλη και κάτι υποσχέσεις στο οπισθόφυλλο για το πως το γύρισμα ενός χαρτιού μπορεί να κάνει τα όνειρα μας πραγματικότητα. Μετά από αυτά το χάος. Το παιχνίδι κακοφτιαγμένο, οι εικόνες για κάποιον λόγο αντί για την Μαρία δείχνανε ένα στραβοχυμένο γκρέμλιν ενώ και τα ειρωνικά της σχόλια κατά την διάρκεια του παιχνιδιού φροντίζανε να σπάσουνε τα νεύρα όποιου τολμηρού δεν είχε πτοηθεί ήδη αρκετά. Ολική και ανεπανόρθωτη καταστροφή λοιπόν, που ανταμείφθηκε με εμπορική αποτυχία. Αν και θα έπρεπε να το περιμένει αυτό κανείς από μια εταιρία που σε άλλη της προσπάθεια πήγε να βγάλει ποδόσφαιρο και τελικά το έκανε φλιπεράκι...οπότε και η Μαρία δεν είναι περίεργο που μας βγήκε τερατάκι!


Γκρέμλιν ή γυναίκα, διαλέχτε...
Συγκινήσεις, περιπέτειες και άγρια πράγματα...

Εδώ θα εστιάσουμε στην δεύτερη λέξη της πρότασης, τις περιπέτειες. Αν δεν το πιάσατε το χαζό μου παιχνίδι με τις λέξεις, μιλάμε βέβαια για τα θρυλικά adventures, που ήταν ακόμα στην προ-point and click εποχή τους. Τα text adventures λοιπόν, είτε μέσω κειμένου, είτε με στατικές απλοικές εικόνες, προσπαθούσαν να μας βάλουν στον κόσμο τους, ενώ εμείς δίναμε οδηγίες-παύλα-κατευθύνσεις στον πρωταγωνιστή του εκάστοτε παιχνιδιού μέσω κειμένου που εισάγαμε. Οι παλιοί θα θυμούνται, EXAMINE DOOR, OPEN DOOR, HIT GANDALF WITH SWORD κλπ προχωρημένα. Τα οποία μας προσφέρανε τις πολυπόθητες συγκινήσεις και άγρια πράγματα, που όλο χαρά περιμέναμε ως άταχτα παιδάκια!
Κάπου στο βάθος ακούω μια φωνή να λέει «μα γιατρέ, μήπως χρειάζεσαι γιατρό;». Τι σχέση έχουν τα αθώα παιχνίδια περιπέτειας με αταξίες; Ίσα-ίσα που ήταν και εκπαιδευτικά, αφού σε ωθούσαν να μάθεις καλύτερα Αγγλικά! Και όμως αγαπητοί αναγνώστες, ας μην στρουθοκαμηλίζουμε. Η δυνατότητα που είχαν να γράφεις ότι θέλεις, σου έδινε απόλυτη ελευθερία πειραματισμού με χρήση ακατάλληλων εκφράσεων. ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΚΟΥΣΩ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΕΚΑΝΕ! Συνήθως οι λεξούλες που χρησιμοποιούσαμε είχαν τέσσερα γράμματα και αναφέρονταν σε διάφορες «πιπεράτες» σωματικές λειτουργίες. Και φυσικά ακόμα και αυτοί που γνώριζαν ελάχιστα Αγγλικά και δεν είχαν κάνει ούτε ένα φροντιστήριο, τις ήξεραν πολύ καλά! Κάτι σαν τους ξένους τουρίστες, που πάντα μαθαίνουν μια συγκεκριμένη Ελληνική λεξούλα στα πρώτα πέντε λεπτά μετά την προσγείωση τους στο αεροδρόμιο. Φυσικά οι προγραμματιστές γνώριζαν πολύ καλά την αναπόφευκτη αυτή τάση και τις περισσότερες φορές έφτιαχναν το παιχνίδι τους έτσι ώστε να αναγνωρίζει τουλάχιστον τις βασικές ακατάλληλες λέξεις και συχνά-πυκνά να σου δίνει και μια πληρωμένη απάντηση. Το ζήτημα αυτό σηκώνει ένα ξεχωριστό άρθρο από μόνο του και δεν θα επεκταθούμε περισσότερο, αλλά σίγουρα έχετε αναμνήσεις από τις δικές σας σχετικές εμπειρίες, ακόμα-ακόμα και από την ματαίωση που αισθανόμασταν όταν σπάνια κάποιο παιχνίδι δεν καταλάβαινε το υβρεολόγιο μας.

Κάποτε αυτό αρκούσε για να εξασφαλίσεις το 18...

Αφού λοιπόν συμφωνήσαμε ότι γενικά τα adventures είναι το πιό βρώμικο και ποταπό είδος παιχνιδιών (σημ. Αρχισυντάκτη: πρώτα κράζεις την Anco και το Kick Off και μετά όλα τα adventures. Ελπίζω να έχεις ασφάλεια ζωής, γιατί σε ψάχνει ο alkis21), ας δούμε και δύο case reports που χρήζουν ειδικής μνείας. Πρώτη και καλύτερη έρχεται η CRL με την τριάδα adventure τρόμου, Dracula, Frankenstein και Jack the Ripper. Αυτή η αξιαγάπητη εταιρία λοιπόν, σκέφτηκε έναν έξυπνο τρόπο να κάνει ντόρο. Έφτιαξε έτσι πρώτα το Dracula, βασισμένο στην πασίγνωστη ιστορία με τον βρυκόλακα του Μπραμ Στόκερ. Όλα ωραία και καλά, πορφυρό αίμα, καταχθόνια απέθαντα τέρατα, αθώα ανυπεράσπιστα θηλυκά με τρυφερούς κατάλευκους λαιμούς, γενικά μια καλή πιασάρικη ιστορία. Έλα όμως που είναι παλιά και ίσως δεν αρκεί; Σκέφτηκε λοιπόν το εξής καταπληκτικό: σε μια εποχή που τα βιντεοπαιχνίδια δεν είχαν κανένα σύστημα για ηλικιακά ratings, ούτε υπήρχε καμμία νομική υποχρέωση να περάσουν από έλεγχο, η CRL υπέβαλε εθελοντικά το δικό της στην BBFC, δηλαδή την επιτροπή που έδινε ηλικιακά ratings στις ταινίες. Με την κρυφή ελπίδα βέβαια ότι θα το βγάλει ακατάλληλο δι ανηλίκους, ώστε να γίνει η δέουσα βαβούρα γύρω από το παιχνίδι. Δυστυχώς για αυτούς, η επιτροπή δεν τους έκανε την χάρη και τους απένειμε ένα σεμνό «15». Αν και έγραψαν ιστορία, αφού πρόκειται για το πρώτο παιχνίδι που πήρε οποιοδήποτε rating από την BBFC, οι ιθύνοντες της CRL απογοητεύτηκαν οικτρά. Χρειαζόντουσαν 3 χρονάκια ακόμα στο κόκκινο νουμεράκι της BBFC! Απτόητοι, ξαναδοκίμασαν την ίδια ακριβώς συνταγή (απλά άλλαξαν το τέρας) με το Frankenstein. Και η δεύτερη προσπάθεια όμως έπεσε στο κενό, αφού πάλι μέχρι το δεκαπέντε έφτασαν! Η άτιμη η BBFC δεν έλεγε να καταλάβει ότι τα adventures της CRL είναι μόνο για ενήλικους! Μα ούτε μια σωστή επιτροπή λογοκρισίας δεν υπάρχει, αναρωτιόντουσαν οι υπεύθυνοι της εταιρίας. Αφού όμως πλέον δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι για τον κακομοίρη τον Φραγκεστάιν, επέστρεψαν στο δωμάτιο σχεδιασμού και καταπιάστηκαν με τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη. Και, ω του θαύματος, αυτή την φορά τα κατάφεραν! Το Jack the Ripper έγινε το πρώτο παιχνίδι στα χρονικά με ηλικιακό rating «18», γεμίζοντας αγανάκτηση τις φυλλάδες και χαρά τους μετόχους της εταιρίας. Το γνωστό πολυκατάστημα WHSmith ανακοίνωσε ότι δεν θα πουλάει το παιχνίδι και ο πρόεδρος της CRL σε συνέντευξη του υπενθύμιζε ατάραχος ότι η εταιρία δέχεται και παραγγελίες μέσω ταχυδρομείου. Σε ερώτηση του δημοσιογράφου πως θα καταλάβουν αν αυτός που γράφει είναι ανήλικος, η απάντηση ήταν ότι «θα φανεί από τον...γραφικό χαρακτήρα ή μπορεί να τους παίρνουμε τηλέφωνο για επιβεβαίωση»! Ο γράφων δεν γνωρίζει αν τελικά το κόλπο απέδωσε τα αναμενόμενα, πάντως ιστορία έγραψαν σίγουρα. Κερασάκι στην τούρτα: το παιχνίδι ήταν γραμμένο από γυναίκες, την προγραμματιστική ομάδα StBride’s.

Ναι, ναι, ΝΑΙ! Το πήραμε το 18 και σας το δείχνουμε!!!Παντού

Και τελευταία περίπτωση που θα αναφέρω, τα ξεχασμένα πλέον indie adventures Behind Closed Doors, της μικρής εταιρίας Zenobi. Αυτά κατάφεραν να γίνουν cult και πραγματεύονται το εξής πολύ απλό προβληματάκι: «Βγες από την τουαλέτα όπου κάποιος σε κλείδωσε» στο πρώτο και «Μπες στην τουαλέτα που κάποιος την κλείδωσε και εσύ...επείγεσαι» στο δεύτερο. Εκτός από το θέμα τους που σίγουρα διεκδικεί ρεκόρ Γκίνες πρωτοτυπίας και την αναμενόμενη ικανότητα τους να αναγνωρίζουν τις λέξεις με τέσσερα γράμματα που λέγαμε νωρίτερα, είχαν και αρκετά κρυφά inputs που έδιναν απρόσμενες απαντήσεις. Μακράν η καλύτερη στιγμή, όταν γράψετε “Zenobi” στο δεύτερο. Για τους μη μυημένους, Zenobi εκτός από όνομα της εταιρίας ήταν και το όνομα της γάτας του προγραμματιστή. Η απάντηση που θα πάρετε λοιπόν γράφοντας το όνομα της γάτας είναι “She has taken a liking to my mate Karen, but then that is nothing strange. They are both cracking bits of pussy!”. Φυσικά το παιχνίδι αναγνωρίζει και το “Karen”, αλλά αυτό θα σας αφήσω να το δοκιμάσετε μόνοι σας αν θέλετε. Δεν ξέρω πως τα πήρε η Karen όλα αυτά, αλλά εγώ ακόμα γελάω. Τα παιχνίδια πάντως έκαναν αρκετό ντόρο για indie adventures και δημιουργήθηκαν άλλα δύο sequels.

Τα τρολ πάντοτε δημιουργούν μπελάδες
Ημερήσια αποβολή και με τον κηδεμόνα σου


Κάπου εδώ ολοκληρώσαμε την περιήγηση μας σε ότι πιό άταχτο και πιπεράτο είχαν να μας προσφέρουν τα οκτάμπιτα home micros μερικές δεκαετίες παλιότερα. Είτε πρόκειται για παιχνίδια που όλοι απολαύσαμε, είτε για παιχνίδια που η ποιότητα τους δεν ήταν η αναμενόμενη, όλα άφησαν το στίγμα τους με τον ένα ή τον άλλον τρόπο και ένα πονηρό χαμόγελο σε όλους εμάς που τα ζήσαμε. Μαζί τους γνωρίσαμε την Αμαρτία σε μια εποχή πολύ πιό αθώα...και δεν μας χάλασε καθόλου! Ακόμα και σήμερα, στην εποχή του Grand Theft Auto 4 και του Manhunt που κάνουν το πιό ακραίο παιχνίδι του 80 φαντάζει κατάλληλο για εκπαιδευτικό βοήθημα σε Παρθεναγωγείο, θα τα θυμόμαστε πάντοτε με αγάπη. Ανεπανάληπτα!...
Αν σας άρεσε, πραγματικά σας προτείνω να κατεβάσετε το "περιοδικό" από το Retromaniax. Αν δεν κάνω λάθος, δεν θέλει καν registration και περιέχει ΠΟΛΛΑ όμορφα άρθρα.
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": chriskgnr

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • vovolas
  • Το Άβαταρ του/της vovolas
  • Retro Elite
  • Retro Elite
  • tha vapsoume?
Περισσότερα
07/02/2013 22:41 #6932 από vovolas
Απαντήθηκε από vovolas στο θέμα Παιχνιδάκια για άταχτα παιδάκια (άρθρο Phoenix)
Συγνώμη αλλά εγώ θα πάρω το άρθρο περί πόκερ :P :P :P
Σοβαρά πολύ καλά τα άρθρα σου φίλε μου έυχαριστούμε για τις σημαντικές πληροφορίες.

"Knowing is not enough we must apply
Willing is not enough we must do."

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • Vetus
  • Το Άβαταρ του/της Vetus
  • Retro Fan
  • Retro Fan
Περισσότερα
04/04/2013 17:12 #8519 από Vetus
Άκρως ενδιαφέρον άρθρο με αρκετά ασυνήθιστα παιχνίδια σε μια εποχή που οι εταιρείες κι οι δημιουργοί έβγαζαν ό,τι τρελό σκεφτόταν το μυαλό τους χωρίς να τους νοιάζει αν θα πουλήσουν εκατομμύρια κι αν θα αρέσουν στο ευρύ κοινό. Φυσικά τα περισσότερα απ' αυτά άμα τα έφτιαχναν σήμερα θα τα απαγόρευαν και θα τα έκραζαν πριν καλά-καλά κυκλοφορήσουν.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 1.058 δευτερόλεπτα
Powered by Kunena Φόρουμ

great retro computers and retro consoles companies logos