Topic-icon Ιστορία των μέσων αποθήκευσης δεδομένων

  • Fotis_KFOR
  • Το Άβαταρ του/της Fotis_KFOR Συντάκτης θέματος
  • Site Owner / Admin
  • Site Owner / Admin
  • PC / Sinclair ZX Spectrum+3
Περισσότερα
24/09/2013 23:19 #13266 από Fotis_KFOR
Το συγκεκριμένο άρθρο έχει μπει και στο μενού του site "Ιστορία" και το έγραψε ο Κώστας (Darth_Cotsos) :cheer:
Ευχαριστούμε πολύ Κώστα :thanx:

Με την παρουσίαση και ευρεία χρήση στις αρχές του 20ου αιώνα των πρώτων υπολογιστικών μηχανών, γεννήθηκε και η ανάγκη αποθήκευσης των δεδομένων και των αποτελεσμάτων τους, όπως επίσης και η γρήγορη ανάγνωση μεγάλου όγκου δεδομένων.

Η πιο παλαιά και αξιόπιστη λύση ήταν οι διάτρητες κάρτες. Οι κάρτες αυτές ήταν μικρού σχετικά μεγέθους και ανάλογα τα δεδομένα που είχαν, έφεραν τρύπες σε συγκεκριμένα σημεία. Οι τρύπες αυτές γίνονταν από διατρητικές μηχανές οι οποίες έμοιαζαν με τις γραφομηχανές, με την διαφορά ότι είχαν ακίδες για τη διάτρηση των καρτών!



Αργότερα κυκλοφόρησαν και χαρτοταινίες για διάτρηση τις οποίες όπως και τις κάρτες διάβαζε αλλά και έγραφε αυτή τη φορά ένα ανάλογο περιφερειακό του υπολογιστικού συστήματος.

Ωστόσο όλα αρχίζουν να αλλάζουν στην αρχή της δεκαετίας του 50 όταν παρουσιάζονται και οι πρώτες μαγνητικές ταινίες για αποθήκευση δεδομένων. Πρωτοπόροι όπως πάντα εδώ είναι η IBM και η Unisys (UNIVAC τότε).

Οι μαγνητικές ταινίες είναι γνωστές από τα τέλη της δεκαετίας του 20 και συγκεκριμένα είναι εφεύρεση του γερμανού μηχανικού Fritz Pfleumer. Οι ταινίες αυτές είναι σε μπομπίνες και μοιάζουν με αυτές που χρησιμοποιούνταν στα πρώτα μαγνητόφωνα ήχου. Ανάγνωση και εγγραφή γινόταν από ειδικά περιφερειακά με μαγνητική κεφαλή τα οποία είναι μεγέθους ενός μεγάλου οικιακού ψυγείου και μπορούσαν να γράψουν και να διαβάσουν σε ταινία με standard μήκος 1200 πόδια περίπου και 7400 χαρακτήρες το δευτερόλεπτο.



Οι μαγνητικές ταινίες πέρασαν από τα μεγάλα συστήματα και στα home micros.

Οι compact κασέτες ήχου ήταν το κύριο αποθηκευτικό μέσο για τους υπολογιστές την αρχή της δεκαετίας του 80. Ανθεκτικές, αξιόπιστες και με μεγάλη για την εποχή χωρητικότητα (10 ΖΧ Spectrum games σε 60αρα), ήταν στην τσέπη του κάθε computer freak της εποχής.



Η Sinclair πήγε την μαγνητική ταινία για τα μικρά συστήματα ένα βήμα παραπάνω παρουσιάζοντας το microdrive. Ήταν ένα περιφερειακό για τους υπολογιστές της εν λόγω εταιρείας που δεχόταν μικρά tape cartridges χωρητικότητας 100ΚΒ. Βασιζόταν σε μαγνητική ταινία όμοια με αυτή που χρησιμοποιούταν στις βιντεοκασέτες σε ατέρμονο μηχανισμό και μπορούσε να κάνει πολύ γρήγορη μεταγωγή δεδομένων. Έχανε όμως σε αξιοπιστία και τιμή…



Μια κίνηση για μεγάλης ταχύτητας tape drive ανάλογη με το microdrive έγινε από τρίτους κατασκευαστές. Ονομάζονται wafadrives και έπαιρναν tape cartridges πολύ πιο αξιόπιστα από τα microdrives, αλλά στην ίδια υψηλή τιμή.
Έχουν κυκλοφορήσει σίγουρα για ZX Spectrum και Commodore 64.

Αργότερα κατά την επικράτηση των PC στις αρχές της δεκαετίας του 90, πολλοί χρήστες χρησιμοποιούσαν Backup Tape streamers για να φυλάσσουν τα δεδομένα τους.

Οι μαγνητικές ταινίες ήταν και είναι ένα από τα ποιο αξιόπιστα μέσα αποθήκευσης μιας και έχουν φτάσει μέχρι τις ημέρες μας έχοντας πλέον χωρητικότητα αρκετά ΤΒ.

Λίγο μετά την παρουσία των μαγνητικών ταινιών και στα τέλη της δεκαετίας του 50, η IBM παρουσίασε τον πρώτο μαγνητικό δίσκο. Πρόκειται για ένα σκληρό δίσκο με την αρχή λειτουργίας που γνωρίζουμε και σήμερα αλλά με πολλά περισσότερα και με πολύ μεγαλύτερα σε διάμετρο πλατό.

Είχε και αυτός το μέγεθος οικιακής συσκευής και ήταν πολύ πιο ευαίσθητος σε σχέση με τους σημερινούς!



Την ίδια περίπου εποχή παρουσιάζονται και οι πρώτοι removable δίσκοι οι οποίοι μπορούσαν να αποθηκεύονται και να μπαίνουν στη συσκευή εγγραφής και ανάγνωσης όποτε ζητηθούν! Φυσικά πάντα το μέγεθος ήταν μεγάλο και τα πλατό αρκετά ευαίσθητα. Όταν η μαγνητική επίστρωση άρχισε να γίνεται πιο πυκνή και να μπορούμε να έχουμε δεδομένα σε πλατό πολύ μικρότερης διαμέτρου, παρουσιάστηκαν και οι σκληροί δίσκοι που γνωρίζουμε σήμερα.

Το μέγεθος του μικρότερου δεν ξεπερνά τις 2,5” ίντσες και η χωρητικότητα φτάνει ορισμένα ΤΒ.



Στα home μηχανήματα τους είδαμε ως περιφερειακό των IBM PC, Amiga, Atari ST, Apple Macintosh και Acorn Archimedes για να αναφέρουμε κάποια από τα πιο γνωστά. Στις μέρες μας οι σκληροί δίσκοι έχουν πλέον περάσει και στις παιχνιδοκονσόλες δίνοντας τους πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες!

Άλλο ένα μέσο που έγινε το ίδιο διαδεδομένο με τις μαγνητικές ταινίες είναι οι εύκαμπτες δισκέτες ή floppy disks.

Παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά από την IBM στις αρχές της δεκαετίας του 70, όταν θέλησε να έχει ένα εύκολο τρόπο να περνάει νέο μικροκώδικα στα μεγάλα της συστήματα. Οι εύκαμπτες δισκέτες στηρίζονται στην αρχή λειτουργίας του σκληρού δίσκου αλλά είναι φτιαγμένες από εύκαμπτο πλαστικό που έχει μαγνητική επίστρωση!

Οι πρώτες δισκέτες είχαν μέγεθος 8” ιντσών, κάτι που με την μεγαλύτερη πυκνότητα του μαγνητικού υλικού γρήγορα έγιναν 5,25’ ιντσών.

Η sony στις αρχές της δεκαετίας του 80 παρουσιάζει την πρώτη δισκέτα των 3,5” η οποία βρίσκεται μέσα σε σκληρό πλαστικό περίβλημα και η θυρίδα που έρχεται σε επαφή με την κεφαλή κλείνει με μεταλλικό έλασμα.

Οι δισκέτες 5,25 θα γνωρίσουν επιτυχία με τα πρώτα micro όπως τον Commodore 64, Atari XL, Apple II, ZX Spectrum αλλά και τον ΙΒΜ PC που τον συνοδεύουν από την στιγμή που βγήκε στην αγορά.

Την μεγάλη επιτυχία όμως κάνουν οι 3,5” δισκέτες οι οποίες κυκλοφορούν για όλα τα παραπάνω μηχανήματα και εφοδιάζουν τα νέα 16bit τότε Atari ST, Amiga, Mac κλπ.

Την ίδια εποχή έχουν κυκλοφορήσει και δισκέτες 3” μικρότερης χωρητικότητας από τις 3,5” οι οποίες γνωρίζουν και αυτές επιτυχία μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 90 χάρη στην επιτυχία που έχουν τα μηχανήματα της Amstrad, PCW και CPC τα οποία φέρουν drive των 3”.



Οι δισκέτες δεν σταματούν να αναπτύσσονται και φτάνουν χωρητικότητες μέχρι και 120ΜΒ. Εκείνη όμως που μένει μέχρι τέλος και συντροφεύει τους χρήστες και μέσα στη δεκαετία του 2000 είναι η 3,5” δισκέτα με χωρητικότητα 1,44ΜΒ.



Ένα άλλο μέσο που κυρίως επικράτησε στη δεκαετία του 90 και όχι μόνο στους υπολογιστές αλλά και στις κονσόλες είναι το CD (Compact Disc).

Η ανάπτυξη του έγινε από τις Philips και Sony και μέχρι την αρχή της δεκαετίας του 90 είχε χρήση μόνο σε ακουστικό υλικό. Από την δεκαετία του 90 και μετά χρησιμοποιείται ευρέως στους υπολογιστές με χωρητικότητα 650ΜΒ στην αρχή και 700ΜΒ αργότερα.



Στα μέσα της δεκαετίας του 90 κάνουν την εμφάνιση τους και οι πρώτες συσκευές εγγραφής CD. Τα οπτικά αυτά μέσα στηρίζουν την λειτουργία τους σε μια ακτίνα laser που εκπέμπεται από την κεφαλή ανάγνωσης.

Η ακτίνα αυτή με την εξέλιξη της τεχνολογίας μπόρεσε να διαβάσει σε ακόμα ποιο πυκνή εγγραφή αλλά και σε διαφορετικό layer στο ίδιο δίσκο. Το αποτέλεσμα ήταν το DVD με χωρητικότητα έως και 8,5GB, ενώ αργότερα παρουσιάστηκε το Blu-ray με χωρητικότητες έως και 128GB!

Η τεχνολογία στα μέσα αποθήκευσης συνεχώς εξελίσσεται, σήμερα έχουμε πλέον αποθηκευτικά μέσα solid state που χωρούν στην τσέπη μας και στηρίζονται στις flash μνήμες. Έχουν εφαρμογή από μεγάλα υπολογιστικά συστήματα έως και απλές καθημερινές συσκευές όπως κινητά τηλέφωνα και φωτογραφικές μηχανές.

Οι σκληροί δίσκοι και οι μαγνητικές ταινίες σε ότι αφορά τα μεγάλα υπολογιστικά συστήματα αντιστέκονται ακόμα και αρνούνται να παραδώσουν το θρόνο τους…

Βιβλιοθήκες μαγνητικών ταινιών με ρομποτικούς βραχίονες εξυπηρετούν τις ανάγκες των μεγάλων συστημάτων σε Backup έχοντας στα ράφια τους χιλιάδες μαγνητικές ταινίες. Ενώ συστοιχίες από σκληρούς δίσκους υψηλών στροφών δημιουργούν εικονικές βιβλιοθήκες ταινιών (Virtual Tape Libraries, VTL), αποθηκεύοντας εκατοντάδες TB δεδομένων…



Τι έπεται? Η συνέχεια επί της οθόνης του υπολογιστή σας!!!
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": zx_jim, chdlee, chriskgnr, arislab, glaros, vovolas, Nick

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • Nick
  • Το Άβαταρ του/της Nick
  • Retro Fan
  • Retro Fan
Περισσότερα
25/09/2013 20:03 #13288 από Nick
Απαντήθηκε από Nick στο θέμα Ιστορία των μέσων αποθήκευσης δεδομένων
Πολύ ωραίο άρθρο! :bow:
Ο παππούς μου, στρωματάς τότε, παρακολούθησε σεμινάρια και έγινε ένας από τους πρώτους διαχειριστές επιχειρησιακού υπολογιστή την δεκαετία του 60, στο Αλουμίνιο της Ελλάδος (Το μεγαλύτερο εργοστάσιο στην Ευρώπη αυτή την στιγμή - εκεί δουλεύουν όλοι στο χωρίο μου :lol: ).
Έφερνε τότε σπίτι τεράστιους δίσκους σαν του πρώτου σκληρού δίσκου, και τους μετέτρεπε σε καθρέφτες, φωτιστικά κλπ! Τα έπαιρνε γιατί "τα άλλαζαν και έβαζαν καινούρια".
Μπορεί κάποιος να μου το εξηγήσει; :S Μπορώ να φανταστώ μόνο ότι αποσύρανε τον σκληρό, αλλά η μητέρα μου είπε ότι γίνονταν συχνά. Επίσης είχε τεράστιες μεταλλικές πλάκες που έμπαιναν σαν συρτάρια στο σύστημα!
:wtf:

i :hurrah: Zilog!
Working on the design, assembling and programming of a homebrew PC based on Zilog's Z80 legendary microprocessor.
- Z80A CPU (@ 5 MHz)
- 32KB EPROM
- 64KB STATIC RAM
- 128KB CMOS Flash Memory
- 16KB Video RAM
- MicroSD Memory Card Adapter
- MMU, DMA, CTC, VDC (TMS9918)
- VGA - RGB OUT
- RS232
- USB Keyboard

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • Darth_Cotsos
  • Το Άβαταρ του/της Darth_Cotsos
  • Retro Expert
  • Retro Expert
Περισσότερα
25/09/2013 20:25 #13290 από Darth_Cotsos
Απαντήθηκε από Darth_Cotsos στο θέμα Ιστορία των μέσων αποθήκευσης δεδομένων
Είπαμε ήταν ευαίσθητοι!!! :cheer: Στην εργασία μου κάπου υπάρχει ένα πλατό, η μαγνητική επίστρωση μοιαζει με μαγνητική ταινία 8-track της δεκαετιάς του 70...
Για τις μεταλικές πλάκες αν δεν ε΄χω κάποια εικόνα δεν μπορώ να καταλάβω τι μπορεί να είναι... :dry:

Don't underestimate the power of the 8bit side!

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • chdlee
  • Το Άβαταρ του/της chdlee
  • Team RC
  • Team RC
Περισσότερα
25/09/2013 21:39 #13295 από chdlee
Απαντήθηκε από chdlee στο θέμα Ιστορία των μέσων αποθήκευσης δεδομένων
Εύγε Κώστα!!! Πολύ καλό το άρθρο σου!!!



80s resurrection
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.326 δευτερόλεπτα
Powered by Kunena Φόρουμ

great retro computers and retro consoles companies logos