Έχει κανείς βιβλίο πληροφορικής Γυμνασίου/Λυκείου από τα 90s να λύσει μια απορία;

Έπαιζα με ένα addon για την Turbo Pascal 4 που λέγεται Turbo Pascal Editor Toolbox (ή κάπως έτσι) που ουσιαστικά είναι μια συλλογή από units για δημιουργία text editor στην Turbo Pascal. Σε μία από τις δισκέττες έχει ένα πλήρη editor/word processor ονόματι MicroStar (μαζί με κώδικα κλπ), το οποίο για κάποιο λόγο μου θυμίζει έναν editor που είχε ένα από τα βιβλία (νομίζω το ίδιο βιβλίο ή της ίδιας σειράς που είχε και την dBase III Plus). O editor στο βιβλίο ήταν στα ελληνικά, οπότε αναρωτιέμαι αν ήταν το MicroStar της Borland μεταφρασμένο στα ελληνικά (μια και όταν έπαιρνες το toolbox έπαιρνες και όλο τον κώδικα του editor). Το MicroStar φαίνεται κάπως έτσι:








Μπορεί να μην είναι ακριβώς το ίδιο το UI όμως μια και υπήρχαν νομίζω 1 ή 2 προηγούμενες εκδόσεις του editor toolbox οπότε μπορεί να βασίζεται σε κάποια από αυτές.

Έχει κανείς καμιά ιδέα; Έψαξα να βρω τα βιβλία online αλλά δεν βρήκα τίποτα :-/

Αν θυμαμαι καλά, με τον Φώτη είμαστε συνομήλικοι. Άρα δεν θα μπορούσε να εχει το βιβλίο που αναφέρει ο φίλος μας από τα 90'ς! Θα σας αναφέρω λοιπόν τι γινόταν στην δική μας εποχή. Θυμάμαι λοιπόν ότι σε πολλά γυμνάσια στα τελη της δεκαετίας του 80 κάναμε μαθήματα πληροφορικής αλλά δεν ειχαμε σχετικό βιβλίο! Κάναμε μαθήματα με σημειώσεις του καθηγητή -που συνήθως ήταν ο μαθηματικός ή ο χημικός΄ή ο φυσικός του σχολείου- που αντιγραφαμε το περιεχόμενο τους από τον πίνακα σε δικά μας τετράδια. Το μάθημα γινόταν μόνο μία φορά την εβδομάδα σε μαθητές τρίτης γυμνασίου (μιλώ για την περίοδο 1988 - 1989) και κάναμε μάθιημα σε μονόχρωμους amstrad cpc 6128! Έτσι όσοι είχαμε υπολογιτή σπίτι φαινόμασταν guru στους υπολοιπους με προγράμματα του στυλ 10 Print " Spyros is a genius", 20 Go to 10 ή ακόμα και μαγκες φαίρνοντας παιχνίδια στο σχολειο για να παίξουμε με τους συμμαθητές μας ή ακόμα και τολμηροί με θεάσεις των midnight stories του haralampakis productions (ξερετε τι εννοω οσοι το είχατε δει τοτε) ή κανα samantha fox strip poker. Η περίοδος αυτή είχε πλάκα διότι τα περισσότερα παιδια δεν είχαν καν δει από κοντά υπολογιστή πόσο μάλλον να έχουν ασχοληθεί μαζί του. Αντιλαμβάνεστε ότι ο καθηγητής έκανε ότι μπορούσε ώστε να μην χρειαστεί να τον ρωτήσουμε εμείς κάτι ή να αντιπαρατεθεί με μας πάνω στην ύλη του μαθήματος διότι ήξερε λιγότερα από εμάς. Μας έβαλε λοιπόν ένα 20 στον έλεγχο και απλά μας ζητούσε διστακτικά την γνώμη μας σε κανα διάλλειμα αν δεν ήξερε κάτι για να κάνει παράδοση την άλλη ώρα στους υπολοίπους. Συγνώμη για το εκτός θέματος όμως μόλις το διάβασα μου θύμισε αυτό ακριβώς που ζήσαμε εμείς!.

Είμαι το 1975 εγώ Φώτη άρα και μεγαλύτερος και τότε κυριολεκτικά ίσχυαν όσα σας παρέθεσα.Η ιδέα της πληροφορικής στα σχολεία ήταν ακόμα στα σπάργανα και απλά εφαρμοζόταν πειραματικά και πιλοτικά! Εδώ το 1984 που πηρα τον πρώτο σπεκτρουμ 48 ερχόταν καποιοι σπίτι απλά για να δουν πως ειναι ενας υπολογιστής...βέβαια δεν τους έπειθε ο γομολαστιχας αφού αυτοί περιμεναν να δουνε ενα τεραστιο κουτι με οθόνη αλλά όπως και να το κανουμε ήταν υπολογιστής και μπορούσες να παίξεις παιχνίδια και να προγραμματίσεις-πειραματιστείς σε basic! Μαγικο συναίσθημα η χρήση home computer τότε...

Ας μιλήσει και κανένας παλιός λοιπόν..

Ως γενημένος το 1970 πληροφορική στα σχολέια ήταν τίτλος ταινίας επιστημονικής φαντασίας. Το κενό το συμπλήρωναν με την καλή και ηρωική τους θέληση καθηγητές που είχαν γνώση αλλά επίσης μεράκι και υπομονή να διαθέσουν όχι μόνο τον προσωπικό τους χρόνο αλλά και τα μηχανήματά τους γι αυτόν τον σκοπό.

Κάπως έτσι εγώ ήρθα σε επαφή με την γλώσσα Basic του αγαπητού γομολάστιχα. Το "τμημα" που δημιουργήθηκε ήταν καθαρά από άτομα που είχαν την ίδια τρέλα με τους υπολογιστές και φυσικά γινόταν στο εργαστήριο του σχολείου μιά φορά την εβδομάδα και όχι πάντα την ίδια ημέρα με την ευγενική χορηγία της τηλεόρασης του σχολείου και του spectrum του καθηγητή. Δεν είχε ορισμένη χρονική διάρκεια η οποία καθοριζόταν από τις ορέξεις τις δικές μας αλλά και του καθηγητή. Για βιβλίο ούτε λόγος βέβαια σημειώσεις από το manual του spectrum.

Αργότερα κάποιο με τον ένα ή τον άλλον τρόπο έγιναν κάτοχοι υπολογιστή και είχαν την δυνατότητα να ασχολόνται και στο σπίτι μετά από τα μαθήματα.

Στην Αίγινα που είμουν εγώ ο ηρωας ήταν ο φυσικός του Γυμνασίου.